شایستگیهای ترکیبی معلّمان: راهکار اثربخش برای تدریس در دوران پساکرونا
نویسندگان
1 دانشیار بخش مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران.
2 کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی، بخش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران.
3 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان فارس، شهر شیراز، ایران.
4 دکتری برنامهریزی درسی، بخش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی ، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران .
5 دکتری برنامهریزی درسی، بخش مدیریت و برنامه ریزی آموزشی ، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران .
6 دانشجو کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، بخش روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه شیراز، شهر شیراز، ایران.
doi
10.22070/tlr.2023.18076.1472چکیده
هدف اصلی این پژوهش، شناسایی شایستگیهای ترکیبی معلّمان، به عنوان راهکار اثربخشی تدریس در دوران پساکرونا بود. این پژوهش کیفی با استفاده از روش هفت مرحلهای ساندلوسکی و باروسو انجام گرفته است. تیم فراترکیب شامل سه نفر متخصص مطالعات برنامه درسی، یک نفر متخصص در حوزه روانشناسی تربیتی و یک نفر متخصص روش پژوهش فراترکیب بود. براساس جستجوی ابتدایی در پایگاههای فارسی و لاتین با کلید واژههای مشخص شده، 45 منبع واجد شرایط تشخیص داده شدند. در مرحله بعد، منابعی که دارای نویسندگان مشترک یا یافتههای تکراری حذف شد و 29 منبع در انتهای غربالگری باقی ماند. اعتبار دادهها با استفاده از روشهای اعتبارپذیری، انتقالپذیری و همسوسازی دادهها و اعتمادپذیری به دادهها نیز با هدایت دقیق جریان جمعآوری اطلاعات و همسوسازی محققان تائید شد. نتایج نشان داد که شایستگی ترکیبی معلمان، مشتمل بر شایستگیهای آموزش حضوری و شایستگیهای آموزش مجازی است. این نوع شایستگی پاسخی است به رشد شناختی، رشد شایستگیهای پداگوژیکی، رشد شایستگیهای حرفهای و کارکردی معلم تا از این راه بتوانند ظرفیت خود را برای کاربرد روشهای تدریس نو و اقتضایی، هم در فضای برخط و هم به صورت حضوری، بکار گیرند.
