فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

باکتری‌های رایزوسفری افزایش‌دهنده‌ی رشد گیاه (PGPR) دسته‌ای از باکتری‌ها هستند که با تحریک رشد، سرکوب بیمارگرهای گیاهی و القا مقاومت به بیمارگرها باعث بهبود رشد می‌شوند. تحقیق حاضر به منظور جداسازی باکتری‌های ریزوسفری گیاه تلخ‌بیان و بررسی صفات محرک رشدی آنها انجام شد. پنجاه‌و‌دو جدایه باکتری از ریزوسفر این گیاه جدا و ویژگی‌های فنوتیپی و ریخت‌شناسی آنها بررسی شد. سپس صفات محرک رشدی هر جدایه شامل حل‌کنندگی فسفات معدنی، تولید آمونیاک، تولید ایندول استیک اسید، تولید پروتئاز، تولید لیپاز و تولید HCN در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. توانایی حل فسفات جدایه‌ها با استفاده از دو محیط PVK (پیکوفسکایا) و NBRIPبررسی شدکه در این دو محیط به ترتیب 44 و 18 جدایه توانایی حل‌ فسفات نشان دادند. مقدار ایندول‌استیک‌اسید تولید شده توسط جدایه‌ها از 12/0 تا 37 میکروگرم در میلی‌لیتر متغیر بود. 83% از جدایه‌ها توانایی تولید آمونیاک، 87% توانایی تولید پروتئاز، 87% توانایی تولید لیپاز و 65% توانایی تولید HCN داشتند. بر اساس نتایج، سه جدایه (‌20، 37 و 48) که در هرسه آزمون انحلال فسفات معدنی، تولید آمونیاک و تولید ایندول استیک اسید واکنش مثبت نشان دادند؛ به‌عنوان گزینه‌های دارای پتانسیل استفاده به‌صورت کود زیستی و دو جدایه (13 و 43) که در هر سه آزمون تولید پروتئاز، لیپاز و HCN واکنش مثبت قوی نشان دادند؛ به‌عنوان جدایه‌‌های دارای پتانسیل کاربرد به‌عنوان عوامل کنترل زیستی معرفی شدند. ترادف 16S rDNA در سه جدایه دارای توانایی تحریک رشد گیاه تعیین و با آنالیز BLAST با ترادف‌های موجود در بانک ژن مقایسه شد. بر مبنای ویژگی‌های ریخت‌شناسی و بیوشیمیایی و نیز ترادف 16S rDNA نتیجه‌گیری شد که تعدادی از جدایه‌های محرک رشد گیاه جدا شده در این بررسی، به جنس‌های Arthrobacter، Acinetobacter،  Bacillusو Pseudomonas تعلق دارند. نتایج تحقیق حاضر بیانگر حضور قابل توجه جمعیت باکتری‌های افزایش دهنده رشد گیاه در ریزوسفر گیاه تلخ‌بیان است.