بررسی و تحلیل موانع حقوقی و سیاسی اصلاح ساختار شورای امنیت
نویسندگان
1 استاد گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
2 دانشجوی کارشناسیارشد گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.22059/jpq.2016.59937چکیده
در سالهای اخیر مذاکرات بهمنظور تغییر قدرتمندترین و مؤثرترین رکن سازمان ملل متحد (شورای امنیت)، به مباحث گستردهای دامن زده است. مزایا و اختیارات ویژۀ اعضای دائم شورای امنیت مانند حق وتو، اعمال تحریم و ... از سویی موجب برنتابیدن نظم موجود از جانب دولتهای منتقد و اصلاحطلب شده، و از دیگر سو پنج عضو دائم شورای امنیت را در مسیر حفظ وضع موجود، متحد ساخته است. به هر حال از آنجا که شورای امنیت نمایندۀ کلیۀ کشورهای دنیا نبوده ومسئول اصلی حفظ صلح و امنیت بینالمللی است، نویسنده در این مقاله ضمن بررسی اجمالی دلایل نارضایتی از شورای امنیت با تأکید بر گروه4 موانع اصلی ناکامی دولتهای اصلاحطلب را دو طیف سیاسی و حقوقی بررسی میکند.