رسانه‌های اجتماعی مجازی و عرصۀ سیاست در ایران (بررسی موردی انتخابات دهم ریاست جمهوری و کارناوال‌های شهری در تهران)

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشکدة علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی

2 دانش آموختۀ ارشد روابط بین‌الملل دانشکدۀ علوم اقتصادی و سیاسی دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.22059/jpq.2016.59171
چکیده

استفادۀ گسترده از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مجازی و روابط مبتنی بر ارتباطات الکترونیکی، فعالیت سیاسی و اجتماعی را در دهۀ اخیر بسیار متحول کرده است.از این رهگذر در این مقاله در پی آنیم تا تأثیر رسانه‌های اجتماعی مجازی بر عرصۀ سیاست ایران را بررسی کنیم. بنابراین این مقاله این پرسش را مطرح می­کند که چگونه رسانه‌های اجتماعی مجازی موجب تحول در عرصۀ سیاست ایران شده است؟ مصادیق اثرگذاری این رسانه‌ها چیست؟ در پاسخ به این پرسش‌ها این فرضیه مطرح می­شود که رسانه‌های اجتماعی مجازی، از یک سو با قرار دادن قدرت در دست شهروندان، امکان کنشگری بلاواسطه را در عرصۀ سیاسی کشور برای شهروندان ایرانی فراهم کردند و از سوی دیگر، این رسانه‌ها با تسهیل امکان کنشگری فردی، به کنشگران ایرانی این امکان را می­­دهند که تا حدی مستقل باشند و دیدگاه‌های رسمی را به چالش بکشند. با توجه به ماهیت پرسش‌های مطرح‌شده، در این پژوهش از روش ترکیبی مطالعه بهره برده­ایم. از این رهگذر با بررسیوتشریحآرای متفکرانی چون لیوتار، بودریار، کاستلز و باختینسعی بر آن خواهد بود تا فرضیۀ مطرح‌شده، آزمون شود. در این زمینهمصادیق مورد بحث انتخابات ریاست جمهوری دهم وکارناوال­های شهری در پارک­های تهران، که با قرار گروهی از جوانان عضو شبکه­های اجتماعی مجازی صورت گرفت، است.