ساختارسازی مفهومی پیشرانهای شکلدهندهی اتحاد استراتژیک در بستر روش TISM (مطالعهی موردی: صنعت مبل منبت شهرستان ملایر)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.
2 گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.
3 استاد، گروه مدیریت، اقتصاد و مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
4 گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/jiba.2024.60901.2192چکیده
به جهت اهمیت بالای صنعت مبل منبت بررسی رویش اتحادهای استراتژیک در آن کاملاً ضروری است. در همین راستا، مطالعهی حاضر در جهت ارائهی ساختاری مفهومی از پیشرانهای شکلدهندهی اتحاد استراتژیک در صنعت مبل منبت اجرا شد. این مطالعه یک طرح آمیخته، توسعهای، کاربردی و مقطعی است. روش گردآوری دادههای آن میدانی و ابزارش مصاحبه و پرسشنامه، موضع فلسفی آن، در بخش کیفی تفسیری، در بخش کمی اثباتگرا بود. 20 خبره به روش هدفمند و گلوله برفی در طرح کیفی و ده نفر در بخش کمی آن به صورت هدفمند انتخاب شدند. روایی و پایایی هر دو ابزار در هر دو بخش کیفی و کمی ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل دادهها در بخش کیفی از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی از روش مدلسازی تفسیری ساختاری جامع استفاده شد. پیشرانهای تشکیل اتحاد استراتژیک متشکل از پیشرانهای کلان و محیطی، صنعتی، مرتبط با اتحاد، مرتبط با بنگاه و مرتبط با آمیختهی بازاریابی میباشد. شواهد به دست آمده از روش مدلسازی تفسیری ساختاری جامع مبین آن بود که سازهی مفهومی توسعه یافته دارای چهار سطح میباشد که سطح اول آن تشکیل شده از پیشرانهای مرتبط با آمیختهی بازاریابی، سطح دوم پیشرانهای مرتبط با بنگاه و اتحاد، سطح سوم آن پیشرانهای مرتبط با صنعت و سطح چهارم آن پیشرانهای کلان و محیطی میباشد. نتایج این مطالعه منجر به شناخت پیشرانهای شکلگیری اتحاد استراتژیک در صنعت مبل منبت شهرستان ملایر گردید. پیشرانهای شناسایی شده در چهار سطح قرار گرفته و مؤثرترین آنها پیشرانهای کلان و محیطی بود.