اجماع پکن؛ الگوی نوین توسعه در عصر جهانیشده
نویسندگان
1 استاد گروه روابط بینالملل دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 استادیار گروه روابط بینالملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jpq.2016.57325چکیده
هدف این مقاله پاسخ به این پرسش است که مهمترین زمینهها و شاخصههای مدل توسعۀ اجماع پکن و علت قرار گرفتن آن بهجای الگوی واشنگتن چیست و چه چالشهایی برای آن قابل تصور است؟ با ارزیابی شاخصههای الگوی اجماع پکن، زمینههایی ایجابی مانند سیاست خارجی توسعهگرا، شاخصهای چشمگیر اقتصادی، عملکرد قابل قبول در بحران مالی شرق آسیا در کنار زمینۀ سلبی همانند ناکارامدی تدریجی الگوی اجماع واشنگتن این فرضیه را حمایت میکند که اجماع پکن با شاخصههایی همچون اولویت ابتکار، توجه به نقش دولت و اهمیت تغییر اجتماعی در عصر جهانیشده و در مطابقت با روندهای الگویی توسعه از اهمیت الگویی بدیل برخوردار شده است. روند الگوهای توسعه در رابطۀ دولت و بازار و بررسی مدل اجماع پکن از حیث زمینهها، شاخصهها و چالشها نیز مورد توجه قرار میگیرند.