مطالعه میزان تناسب روش‌های تدریس با رویکرد یادگیری مادام العمر؛ مورد مطالعه: دانشگاه بوعلی سینا همدان

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی دانشگاه بوعلی سینا همدان

2 دانش آموخته دکتری رشته برنامه ریزی درسی دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایران

doi
10.22070/tlr.2021.9687.0
چکیده

هدف: در عصر حاضر که دانش و اطلاعات به طور سریع در حال تغییر و تحول است، دانشگاه­ها باید توجه زیادی به رویکرد یادگیری مادام­العمر داشته باشند. هدف پژوهش حاضر تعیین میزان هم­خوانی روش­های ندریس اساتید با رویکرد یادگیری مادام­العمر بود.روش: روش پژوهش ،توصیفی از نوع پیمایشی بود جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه بوعلی سینا در سال تحصیلی 97-96 بودند که تعداد کل آن‌ها 7171 نفر به تفکیک 4273 نفر دخترو 2898 نفر پسر بودند. با استفاده از روش نمونه­گیری طبقه­ای نسبتی و جدول برآورد حجم نمونه کرجسی و مورگان 360 نفر به تفکیک146 نفر دانشجوی پسر و214 نفر دانشجوی دختربه عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. روش جمع­آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود..برای سنجش روایی از روش روایی محتوایی CVR استفاده شد و میزان روایی آن 86/. محاسبه گردید. میزان پایایی ابزار با استفاده از آزمون الفای کرونباخ 91/. محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از شاخص­های آمار توصیفی وآزمون­های آماری کالموگروف- اسمیرنوف، t تک گروهی و تحلیل واریانس یک طرفه استفاده شد. داده ها با نرم افزار آماری نسخه 19 SPSS تحلیل شد.نتایج : نتایج نشان داد میزان تناسب روش های ندریس اساتید دانشگاه بوعلی با رویکر یادگیری مادام العمر پایین تر از حد متوسط بود و بین میزان تناسب روش های تدریس دانشکده های مختلف با رویکرد یادگیری مادام العمر تفاوت معنی دار وجود نداشت.بحث و نتیجه گیری: پیامد تناسب روش های تدریس با رویکرد یادگیری مادام العمر تربیت فراگیرانی مستقل ، مسئولیت پذیر ، خود کنترل، خود ارزشیاب و خود گردان خواهد بود که ماهیت یادگیری  یادگیری مادام العمر را شکل می دهند .