ارزیابی پاسخ بومسازگان به تغییر کاربری زمین با استفاده از شاخص کیفیت خاک- جنگل الندان ساری
نویسندگان
1 استاد گروه علوم و مهندسی جنگل دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
2 استادیار گروه مهندسی آب دانشکدۀ مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
3 دانش آموخته دکتری علوم و مهندسی جنگل دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
4 استاد گروه آمار کاربردی دانشکدۀ علوم ریاضی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران
doi
10.22034/ijf.2022.341214.1868چکیده
در این پژوهش اثر تغییر کاربری زمین بر شاخص کیفیت خاک در منطقۀ الندان-ساری با پنج نوع کاربری متفاوت جنگل خالص راش، جنگل غیرتولیدی، جنگلکاری ون، جنگلکاری کاج سیاه و زمین کشاورزی بررسی شد. بدین منظور نمونهبرداری خاک از عمق 10-0 سانتیمتری و با در نظر گرفتن تعداد شش قطعه نمونه انجام گرفت. قطعه نمونهها به ابعاد 20×20 متر در هر کاربری بهصورت تصادفی سیستماتیک و با استفاده از شبکۀ آماربرداری به ابعاد 100×50 متر انتخاب شده بودند. بعد از اندازهگیری مشخصههای مختلف فیزیکی، شیمیایی و زیستی خاک برای محاسبۀ شاخص کیفیت خاک، مشخصههایی چون ظرفیت زراعی، چگالی ظاهری، میانگین هندسی قطر خاکدانه، کلسیم، منیزیم و فسفر قابل جذب، نیتروژن کل، آمونیوم، زیتوده میکروبی نیتروژن و آنزیمهای اورهآز، اسید فسفاتاز و اینورتاز، با استفاده از روش تجزیۀ مؤلفههای اصلی بهعنوان مجموعه حداقل دادهها انتخاب شد. در این تحقیق برای ارزیابی کیفیت خاک از دو شاخص تجمعی و وزنی استفاده شد. نتایج حاکی از آن است که جنگلکاری ون بیشترین (76/0 و 25/0) و جنگلکاری کاج سیاه (58/0 و 16/0) و زمین کشاورزی (54/0 و 15/0) کمترین میزان هر دو نوع شاخص تجمعی و وزنی کیفیت خاک (بهترتیب) را دارند. کیفیت خاک در شاخص وزنی در جنگلکاری ون بهطور ویژهای متفاوت با جنگلکاری کاج سیاه و زمین کشاورزی بود. احیای جنگلهای غیرتولیدی با استفاده از گونۀ سوزنیبرگی که سبب کاهش کیفیت خاک نظیر وضعیت خاک در زمین کشاورزی شده است توصیه نمیشود.