تعیین سن بهرهبرداری با توجه به بهینهسازی ارزش خالص فعلی سریهای دورهای متناهی چوب و ترسیب کربن در جنگلکاریهای صنوبر (Populus deltoides Marshall) استان گیلان
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکدۀ محیط زیست جهاد دانشگاهی، رشت، ایران
2 رئیس ادارۀ جنگلداری ادارۀ کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گیلان، رشت، ایران
3 استادیار پژوهشکدۀ محیط زیست جهاد دانشگاهی، رشت، ایران
4 دانشیار دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریز
doi
10.22034/ijf.2022.331195.1854چکیده
در این تحقیق برای تعیین سن بهینۀ بهرهبرداری از مدل توسعهیافتۀ فاستمن بهمنظور تعیین ارزشهای چوبی و غیرچوبی در جنگلهای همسال استفاده شده است. چهار منطقۀ جنگلکاری صنوبر از غرب (حفظآباد تالش)، مرکز (چوبر شفت)، شرق (چالشم سیاهکل) و ساحل (چاف و چمخالۀ لنگرود) استان گیلان انتخاب شدند. رویش حجم با استفاده از نتایج آنالیز تنه و مقدار کربن اندامهای هوایی با استفاده از روش احتراق محاسبه شد. سپس ارزش خالص فعلی چوب و ترسیب کربن برای سریهای دورهای متناهی با استفاده از رویش حجمی و اندوختۀ کربن، نرخ تنزیل، قیمت تعدیلشدۀ چوب با استفاده از مدل خودکاهشی مانا، قیمت تعدیلشدۀ کربن با استفاده از مدل خودکاهشی نامانا، درآمد نهایی و هزینۀ نهایی محاسبه شد. سن بهینۀ بهرهبرداری با در نظر گرفتن ارزش خالص فعلی چوب در این مناطق از 6 تا 9 سال و با در نظر گرفتن ارزش خالص فعلی کربن از 11 تا 15 سال و ارزش خالص فعلی چوب و کربن بهطور توأم 7 تا 10 سال بهدست آمد.