مدل ساختگرای مشارکت در ورزش دانش آموزی
نویسندگان
1 استادریار مدیریت ورزشی، واحد مبارکه، دانشگاهآزاداسلامی، مبارکه، ایران
2 استادیار آیندهپژوهی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاهآزاداسلامی، اصفهان، ایران.
3 دکترای مدیریتراهبردی در سازمانهای ورزشی، واحد مبارکه، دانشگاهآزاداسلامی، مبارکه، ایران.
4 دانشیار مدیریت ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاهآزاداسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
doi
10.22070/tlr.2021.10390.0چکیده
آموزش و پرورش، الزاماً به دنبال این نیست که یک ورزشکار تربیت کند، بلکه هدف آموزش و پرورش، تربیت فردی فعال میباشد که در آینده، سبک زندگی سالمی داشته باشد. هدف از این پژوهش، ارائۀ مدل ساختاری مشارکت در ورزش دانش آموزی بود که با روش تحقیق کیفی و با ماهیت اکتشافی- بنیادی انجام گرفت. از طریق روش نمونه گیری هدفمند و تکنیک نمونه گیری گلوله برفی و براساس مصاحبه های عمیق با 16 نفر از متخصصین دارای تجربه در حوزۀ ورزش دانش آموزی، داده های تحقیق جمع آوری شد و براساس نظریة داده بنیاد و با رویکرد ساختاری چارمز، داده ها کد گذاری و تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها نشان داد نقش های مشارکتی در ورزش دانش آموزی به چهار نقش آگاهیدهنده، علاقه مند کننده، تحریک کننده و نگهدارنده تقسیم میشوند. در نتیجه یک نظریه مبنایی برخواسته از داده ها با برد متوسط که ذات تحقیقات نظریۀ داده بنیاد است، با نام "بازاریابی غیرتجاری مشارکت در ورزش" با هدف تغییر رفتار و نهادینه کردن یک عادت مطلوب بر اساس مشارکت فعال در ورزش برای دانش آموزان، تبیین شد. در نتیجه مشخص شد که مشاهده و تبیین رفتارهای فردی، اجتماعی و محیطی که بیانگر عوامل سطوح خرد، میانی و کلان اند، میتوانند بر اساس ملزوماتی به نقش های مشارکتی در ورزش دانش آموزی تبدیل شوند.
