رابطه علّی قدردانی و بهزیستی ادراک شده نوجوانان در مدرسه؛ میانجیگری رضایت از نیازهای روانشناختی بنیادی (خودمختاری، شایستگی و ارتباط) و رفتار اجتماعی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22070/tlr.2019.3308چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه علّی قدردانی و بهزیستی ادراک شده نوجوانان در مدرسه با میانجیگری رضایت از نیازهای روان شناختی بنیادی (خودمختاری، شایستگی و ارتباط) و رفتار اجتماعی، انجام شده است. روش پژوهش همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل؛ کلیه دانشآموزان دختر و پسر سال اول تا سوم دبیرستانهای شهر اهواز در سال تحصیلی 97-1396 می باشد که از بین آنان 350 نفر به روش نمونهگیری خوشه ای چند مرحلهای انتخاب شدند. از شرکتکنندگان خواسته شد، ابزارهای پژوهش شامل؛ پرسشنامه قدردانی مک کلاف و همکاران (2002)، بهزیستی ادراکشده در مدرسه تیان و همکاران (2015)، پرسشنامه نیازهای روان شناختی بنیادی کاریرا (2012) و پرسشنامه رفتارهای اجتماعی ژانگ و همکاران (2004) را تکمیل نمایند. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد؛ قدردانی رابطه مستقیم و معنیدار با شایستگی، وابستگی، رفتار اجتماعی و بهزیستی ادراک شده دارد (0.001=p ). نتایج تحلیل بوت استراپ برای بررسی فرضیههای غیر مستقیم نشان داد؛ متغیرهای میانجی، نیازهای روان شناختی بنیادی و رفتار اجتماعی واسط بین قدردانی و بهزیستی ادراک شده هستند.
