انگارههای تقدس در آیینهای سوگند در فرهنگ عامۀ کرمانشاه
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22077/jcrl.2023.6886.1072چکیده
فرهنگ و باورهای عامه، بخشی مهم و اساسی از تمدن هر ملتی است و به دلیل ماهیت شفاهی آن، طی قرون و اعصار، زنده و پویا به حیات خود ادامه داده و از نسلی به نسلی منتقل شده است. فرهنگ و باورهای عامه که ریشهای دیرپا و کهن دارد، با مظاهر مختلف فرهنگی ازجمله اسطوره، حماسه، زبان و... در ارتباطی تنگاتنگ است. نگارنده در این پژوهش با روش تحلیلی و میدانی و با هدف نیل به ریشههای آیینهای سوگند در فرهنگ عامۀ کرمانشاه، به بررسی و تحلیل ارتباط باورهای عامۀ آیینی و نجومی عشایر کرمانشاه (با تمرکز بر ایلهای سنجابی، کلهر و گوران) با اساطیر پرداخته است. برآیند تحقیق، گویای آن است که احترام به آسمان و سوگند به آن، اعتقاد به داوری خورشید و دعا به درگاه آن، سوگند به اوقات خورشید و ماه و آیین سوگند هفتگام، اصلیترین اعتقادات تنجیمی در ایلهای مورد مطالعه است که این باورها، ریشه در اعتقادات اساطیری ایران و آیینهایی مثل زروانیسم، مهرییسم و دین زرتشتی دارد. گفتنی است که معتقدات بینالنهرین نیز در شکلگیری بسیاری از این باورها تأثیر نهاده و در دورههای متأخر، تأثیر باورهای اسلامی نیز قابل مشاهده است.