ارزیابی تأثیر کودهای زیستی و محلولپاشی بور بر عملکرد دانه ماش در شرایط تنش خشکی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین
2 استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین (پیشوا)
doi
10.22092/sbj.2016.105968چکیده
به منظور بررسی واکنش ماشVigna radiata L .) ) به محلول پاشی بور و تلقیح بذربا کودهای زیستی در شرایط تنش خشکی آزمایشی به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی اجرا شد. عامل تنش خشکی در سه سطح: (بدون قطع آبیاری (آبیاری در تمامی مراحل رشد،تیمار شاهد)؛ قطع آبیاری از مرحله سبز شدن تامرحله گلدهی و قطع آبیاری از مرحله گلدهی تا رسیدگی فیزیولوژیک) در کرتهای اصلی و ترکیب دو عامل (محلول پاشی بور با غلظت 5در هزار و عدم محلول پاشی) و تلقیح بذر باکودهای زیستی (سوپرنیتروپلاس و نیتراژین) در کرتهای فرعی بررسی شدند. صفات عملکرد دانه، عملکرد زیستی، وزن هزار دانه، تعداد دانه در غلاف، و میزان پرولین برگ اندازهگیری شد. نتایج نشان داد تیمارهای قطع آبیاری در هردو مرحله رشدی باعث کاهش معنیدار صفات عملکرد دانه، عملکرد زیستی، وزن هزار دانه، تعداد دانه در غلاف، و میزان پرولین برگ گیاه ماش گردید. اما اثر ساده تلقیح با کود زیستی و همچنین محلولپاشی بور بر هیچکدام از صفت های مورد مطالعه معنیدارنبود. اثر متقابل تنش خشکی و محلولپاشی با بور بر تمامی صفات به جز وزن هزار دانه معنیدار بود. اثرمتقابل تلقیح با کود زیستی و محلولپاشی با بور بر عملکرد دانه ومیزان پرولین برگ معنیدار بود.اثر متقابل سه تیمار تنش خشکی، تلقیح با کود زیستی و محلولپاشی با بور تنها بر عملکرد دانه و عملکرد زیستی معنیدار بود.به طور کلی نتایج نشان داد که آبیاری در مرحله زایشی عمدتأ به دلیل نیاز بالا به مواد فتوسنتزی ضروری است. و تیمارهای تلقیح با کودهای زیستی و محلولپاشی نتوانسته است اثرات نامطلوب تنش خشکی را کاهش دهد، بنابراین میتوان چنین نتیجهگیری کردکه برای حصول عملکرد بهینه در مناطق خشک و نیمه خشک، میباید آبیاری در تمامی مراحل رشد، به ویژه در مرحله زایشی انجام شود.