تأثیر کاربرد کودهای زیستی و شیمیایی فسفاتی و روی بر عملکرد، غلظت عناصر غذایی و نسبت مولی اسید فیتیک به روی دردانه دو رقم لوبیا چیتی
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرکرد
2 استاد دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشیار مؤسسه تحقیقات خاک و آب
4 دانشیار مؤسسه تحقیقات خاک و آب
5 استادیار مؤسسه تحقیقات خاک و آب
doi
10.22092/sbj.2015.100861چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر کاربرد کودهای زیستی و شیمیایی فسفاتی و روی بر عملکرد، غلظت عناصر غذایی و نسبت مولی اسید فیتیک به روی(PA/Zn) در دو رقم لوبیا، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شهرستان کیار استان چهارمحال و بختیاری اجرا شدفاکتورهای این تحقیق شامل دو رقم لوبیا چیتی (تلاش و صدری)، چهار سطح فسفر (P0: شاهد، P1: مصرف سوپرفسفات تریپل بر اساس آزمون خاک، P2: مصرف کود زیستی فسفاتی و سوپر فسفات تریپل به میزان 50 درصد توصیه بر اساس آزمون خاک و P3: مصرف کود زیستی فسفاتی) و سه سطح روی (Zn0: شاهد، Zn1:مصرف 50 کیلوگرم در هکتار سولفات روی وZn2 : مصرف کود زیستی روی بود .نتایج نشان داد بین دو رقم مورد آزمایش، تفاوت معنیداری (01/0P < و 05/0P <)در صفات مورد مطالعه به غیر از نسبت مولی PA/Zn وجودداشت. تیمار فسفر باعث ایجاد تفاوت معنیداری (01/0P <)در صفات مورد بررسی به جز غلظت آهن شد، کود زیستی فسفاتی (P2) باعث افزایش عملکرد (18 درصد)، غلظت نیتروژن (18 درصد)، فسفر (46 درصد)، پتاسیم (26 درصد)، آهن (13 درصد)، روی (35 درصد) و کاهش نسبت مولی PA/Zn (11 درصد) گردید. مصرف روی بر عملکرد دانه، غلظت پتاسیم و روی (01/0P <) و غلظت نیتروژن و آهن (05/0P <) معنیدار شد، لیکن بر دیگر صفات تأثیر معنیداری نداشت. یشترین میزان صفات مورد بررسی و غنیسازی روی از تیمارهای Zn1 و Zn2 بهدست آمد. با افزایش غلظت روی، نسبت مولی PA/Zn کاهش پیدا کرد. اثر متقابل تیمارهای فسفری و روی فقط بر غلظت پتاسیم دانه، معنیدار گردید(05/0P <). کودهای زیستی مورد استفاده با افزایش جذب فسفر و دیگر عناصر غذایی، باعث افزایش عملکرد و کاهش نسبت مولی PA/Zn در دو رقم لوبیا چیتی شدند. همچنین به کمک کودهای زیستی فسفاتی میتوان 50 درصد در مصرف کودهای فسفاتی صرفهجوئی نمود.