جامعهشناسی تاریخی و زمینههای بهرهمندی رشتۀ روابط بینالملل از چرخش تاریخی
نویسندگان
1 دکتری روابط بینالملل دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jpq.2014.53797چکیده
جامعهشناسی تاریخی در روابط بینالملل محمل مناسبی جهت تمرکز بر مقولۀ تاریخ است. از این نظر دیدگاه مذکور ضعفهای چشمانداز خردگرا را در این زمینه پرمیکند. از سوی دیگر، پیشرفتی در رویکرد چشمانداز تأملگرا نسبت به تاریخ محسوب میشود. در واقع، در ادامۀ چرخش اجتماعی، میتوان از چرخش تاریخی در دانش روابط بینالملل صحبت به میان آورد. بدین اعتبار دیدگاه جامعهشناسی تاریخی در قالب بازاندیشی چرخش تاریخی، دلالتهای مفیدی عرضه میکند. نویسنده در این جهت و با نگاهی تحلیلی به تاریخ، که بازتابدهندۀ وجوه معرفتشناختی و روششناختی است، چهار زمینۀ مناسبات الگومند، رویدادهای داخلی/ خارجی، تأثیرات کارگزار/ ساختار، و تبیین روایی را طرحریزی میکند و از این رهگذر چگونگی بهرهمندی رشتۀ روابط بینالملل را از چرخش تاریخی به تصویر میکشد.
