مدل بین‌المللی سازی شرکت‌های دانش‌بنیان با تبیین نقش گرایش کارآفرینانه، نوسازی استراتژیک، قابلیت‌های پویا و توسعه سرمایه انسانی

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22034/jiba.2022.52085.1902
چکیده

یکی از مهم‌ترین اهداف هر نظام اقتصادی در کشورهای درحال‌توسعه رسیدن به ثبات، رشد و توسعه اقتصادی است. باتوجه‌به این که بین‌المللی سازی شرکت‌های دانش‌بنیان پیشران اصلی توسعه و مقابله با تحریم‌های اقتصادی می‌باشد؛ بدین منظور پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی جهت بین‌المللی سازی موفق‌تر شرکت‌های دانش‌بنیان با استفاده از ابعاد متغیر گرایش کارآفرینانه و بررسی اثر میانجی نوسازی استراتژیک و نقش تعدیل‌گری توسعه سرمایه انسانی و قابلیت‌های پویا انجام شده است. جامعه آماری پژوهش مدیران ارشد و کارکنان شرکت‌های دانش‌بنیان مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه تهران و تربیت مدرس است که صادرات و یا فعالیت اقتصادی بین‌المللی داشته‌اند و از میان 260 نفر از آن‌ها 155 نفر به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها نیز پرسش‌نامه است که پایایی آن با میزان آلفای کرونباخ 783/0 تأیید شده است. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از روش کمی، مدل‌یابی معادلات رگرسیون، رویکرد پی ال اس و نرم‌افزار اسمارت پی ال اس نسخه 2 صورت گرفت. نتایج نشان داده است که ابعاد گرایش کارافرینانه بر نوسازی استراتژیک در شرکت‌های دانش‌بنیان تأثیر مثبت و معنادار دارند. نوسازی استراتژیک با ضریب 788/0 به صورت مستقیم باعث بین‌المللی سازی موفق‌تر شرکت‌های دانش‌بنیان می‌شود و نقش میانجی‌گری نوسازی استراتژیک در رابطه گرایش کارآفرینانه و بین‌المللی سازی تأیید شده است. اثر تعدیلگری متغیر توسعه سرمایه انسانی بر رابطه گرایش کارآفرینانه و نوسازی استراتژیک و اثر تعدیلگری متغیر قابلیت‌های پویا بر رابطه نوسازی استراتژیک و بین‌المللی سازی نیز به ترتیب با ضرایب 286/0 و 374/0 مورد تأیید قرار گرفته است.