فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ارزیابی روش‌های مدیریتی در جنگل برای تعیین شیوۀ مناسب مدیریت پایدار ضروری است. به همین دلیل برخی از پارامترهای کمّی جنگلی که به‌صورت متوالی ابتدا به شیوۀ تدریجی ‌پناهی و سپس تک‌گزینی بهره‌برداری شدند و پارسل شاهد مقایسه شد. برای این منظور پارسل شاهد و بخش‌هایی از پارسل‌های مجاور آن در راشستان‌های سری موزیسای جنگل‌های هفت‌خال نکا انتخاب شدند. نمونه‌برداری در شبکه‌ای به ابعاد 150 در 200 متر در قطعات ده‌آری صورت گرفت. قطر برابرسینۀ همۀ درختان قطورتر از 5/12 سانتی‌متر و ارتفاع 8 درخت اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که از سال 1380 تا سال 1398 فراوانی راش در پارسل‌های بهره‌برداری‌شده از 51/81 درصد به 2/96 درصد افزایش و فراوانی ممرز از 41/14 درصد به 9/2 درصد کاهش یافت. فراوانی راش در پارسل شاهد از 9/89 درصد به 7/93 درصد رسید، ولی در فراوانی ممرز تغییری ایجاد نشد. متوسط تعداد در هکتار، در پارسل شاهد از 5/275 اصله به 83/245 اصله کاهش یافت، ولی در پارسل‌های بهره‌برداری‌شده از 32/259 اصله به 81/315 اصله افزایش یافت. حجم در هکتار در قطعات بهره‌برداری‌شده از 47/481 سیلو به 31/426 سیلو کاهش یافت، ولی در پارسل شاهد از 4/454 سیلو به 27/528 سیلو در هکتار افزایش یافت. هر دو عرصۀ تحت بررسی دارای ساختار ناهمسال تقریباً منظم بودند. ساختار حجمی در هر دو عرصه نزدیک به نرمال بوده است. در مجموع به‌جز قطر برابرسینه، تفاوت بین پارسل شاهد و توده‌های بهره‌برداری‌شده در دیگر پارامترهای تحت بررسی معنی‌دار نشد. در واقع بهره‌برداری از جنگل به شیوۀ تک‌گزینی در جنگل تحت بررسی سبب تخریب نشد.