نقش کمال‌گرایی و اهداف پیشرفت در پیش‌بینی اضطراب امتحان دانش‌آموزان دختر پایه‌ی اول متوسطه

doi
10.22070/2.7.65
چکیده

پژوهش حاضر در راستای بررسی رابطه‌ کمال‌گرایی و جهت‌گزینی هدف در پیش‌بینی اضطراب امتحان دانش‌آموزان دختر پایه‌ی اول متوسطه استان تهران، انجام شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بوده است. 9 مدرسه با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب شده و از هر مدرسه نیز یک کلاس (20 نفر، مجموعاً 180نفر) انتخاب شده اند. ابزارهای گردآوری داده شامل؛ مقیاس خودگزارشی اضطراب امتحان ساراسون (1985)، مقیاس جهت‌گزینی هدف اصلاح شده الیوت و مورایاما ( 2008 )، مقیاس چند بُعدی کمال‌گرایی هویت و فلت(1991) بوده اند. داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری توصیفی و استنباطی چون؛ ضریب همبستگی پیرسون و تجزیه و تحلیل رگرسیون چند متغیری همزمان، مورد تحلیل قرار گرفته اند. نتایج آزمون همبستگی و تجزیه و تحلیل رگرسیون چند متغیری، نشان داد؛ بین انواع هدف‌گزینی اجتناب-تسلط و  اجتناب-عملکرد با اضطراب امتحان دانش‌آموزان، همبستگی مثبت معنی‌دار وجود دارد. هدف‌گزینی گرایش- تسلط با میزان 17/0-، اجتناب- تسلط با میزان 27/0 و کمال‌گرایی با میزان 38/0 قادر به پیش‌بینی اضطراب امتحان در دانش‌آموزان بوده اند. کمال‌گرایی و جهت‌گزینی هدف به عنوان متغیرهای پیش‌بینی کننده‌ی اضطراب امتحان، نقش مهمی در فرایند یادگیری و پیشرفت فراگیران ایفا می‌نمایند لذا  ترسیم اهداف و ارزش‌های واقعی، دست‌یافتنی و در عین حال چالش‌انگیز برای یادگیری فراگیران، نقش موثری در عملکرد و پیشرفت تحصیلی فراگیران، ایفا می‌نمایند.