اثر دگرآسیبی گونۀ سمر Prosopis juliflora (SW) DC بر خصوصیات سبز شدن گونههای مُغیر و گِبر
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی هرمزگان
2 محقق موسسه جنگلها و مراتع
3 عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
4 مرکز تحقیقات کشاورزی ومنابع طبیعی گرگان
5 رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان سیریک
6 کارشناس مرکز تحقیقات هرمزگان
doi
10.22034/ijf.2021.279533.1773چکیده
هدف این تحقیق، بررسی تأثیر دگرآسیبی گونۀ سمر (Prosopis juliflora(SW) DC) بر سبز شدن، شاخص بنیۀ بذر، طول ریشهچه و ساقهچۀ دو گونۀ جنگلی مُغیر و گِبر در استان هرمزگان در جنوب ایران است. در تابستان 1399، 15 بذر از گونههای هدف در خاک جمعآوریشده از زیر، حاشیه و چهار متری لبۀ تاج از پنچ پایۀ سمر و همچنین خاک آغشته به پودر برگ سمر (0، 20، 40، 60 و 80 گرم در هر کیلوگرم خاک فضای باز) کشت و با آب مقطر آبیاری شدند و هر دو روز یکبار سبز شدن آنها ثبت شد. در انتها طول ریشهچه و ساقهچۀ بذرهای سبزشده اندازهگیری و متغیرهای مورد نظر با استفاده از آنالیز آماری GLM، تجزیهوتحلیل شد. نتایج نشان داد که درصد سبز شدن گونۀ گِبر در خاک عرصه (74/20 درصد) بهطور معنیداری بیشتر از گونۀ مُغیر است. طول ریشهچه در گونۀ مُغیر (14/5 سانتیمتر) در خاک عرصه بیشتر از گِبر بود، ولی در خاک آغشته به پودر برگ 53/0 سانتیمتر کمتر از گِبر بود. طول ریشهچه و ساقهچه در فضای باز (88/5 و 34/4 سانتیمتر) بهطور معنیداری بیشتر از خاک زیر تاج سمر بود. درصد سبز شدن (5/17 درصد)، شاخص بنیۀ بذر (40/13) و طول ساقهچه (22/4 سانتیمتر) نیز در تیمارهای کنترل بیشتر از غلظت بود. اثرهای متقابل گونه×موقعیت خاک بر شاخص بنیۀ بذر (4/4)، طول ریشهچه (11/3 سانتیمتر) و ساقهچه (48/2 سانتیمتر) نشان داد که متغیرهای مورد نظر در گونۀ مُغیر تحت تأثیر محل جمعآوری خاک هستند و در زیر تاج کمترین مقدار خود را دارند.