تبیین جایگاه زبان در تقویت مبانی، تصریح اهداف و توسعه‌ی‌ وسایل تربیت

نویسندگان
doi
10.22070/2.7.199
چکیده

پژوهش حاضر به تبیین جایگاه زبان در تقویت مبانی، تصریح اهداف وتوسعه‌ وسایل تربیت پرداخته است. روش پژوهش تحلیل اسنادی بوده، جامعه پژوهش کلیه اسناد و مدارک  مرتبط با موضوع  پژوهش می باشند که  بدون نمونه گیری بررسی شده اند. گردآوری داده ها به وسیله فرم فیش برداری انجام و داده های حاصل به شیوه کیفی تحلیل شده اند. عمده‌ترین یافته‌های پژوهش عبارتند از: 1- زبان در تصریح مبانی تربیت، می‌تواند به ترتیب در حوزه مبنای فلسفی با؛ تحلیل زبان تدریس و یادگیری، تحلیل نقادانه مفاهیم و اصطلاحات تربیتی و توضیح ذهنیت انسان، در حوزه مبنای روان شناختی با؛ کمک به تدوین نظریه های یادگیری، روان شناسی زبان و روان شناسی اجتماعی و در حوزه مبنای جامعه شناختی نیز با؛ ترسیم رابطه زبان و فرهنگ، اهمیت زبان آموزشی کشور، تحکیم خط مشی های زبانی، تقویت هویت فرهنگی و روابط معلم- دانش آموز به تقویت مبانی تربیت کمک دهد. 2- زبان در تصریح اهداف تربیت، می‌تواند به ترتیب در سطح فردی با؛ بهبود رفتارهای زبانی فردی، سواد آموزی، تأمین دانش حداقلی قواعد زبانی جهت کاربست توانایی های سطح بالا، تفکرمنطقی و حل مسئله، در سطح اجتماعی با؛ توسعه فرهیختگی، تقویت یادگیری مشارکتی، رشد مهارت های تعامل اجتماعی، شایستگی کنش گفتاری در روابط اجتماعی و در سطح جهانی با؛ بهبود رفتارهای سطح بالا زبانی در شرایط جهانی شدن، برقراری ارتباط مطلوب با سایر فرهنگ ها به وضوح اهداف تربیت کمک دهد. 3- زبان در تصریح وسایل تربیت، می‌تواند به ترتیب  در حوزه برنامه ریزی های آموزش و پرورش با؛ تحلیل نیازهای آموزشی به لحاظ زبانی، برنامه ریزی زبانی و  برنامه درسی زبانی، در حوزه تربیت معلم با؛ ایجاد ارتباط موفق با دیگران و به کار بستن صحیح زبان، حل برخی مشکلات معلمان و توسعه توان تحلیل و آموزش تحلیلی مطالب و در حوزه تدریس و تفهیم با؛ تثبیت موقعیت اجتماعی دانش آموز در کلاس درس، امکان افزایش قدرت یادگیری، اصلاح و تقویت گفتگو به عنوان یکی از راهبرد های اصلی در تربیت فعال و وضوح و تمایز دهی به زبان محتوایی و تدریسی به توسعه وسایل تربیت کمک دهد.