نقش قابلیت نوآوری بر عملکرد صادرات با نقش میانجی سرمایه اجتماعی
نویسندگان
1 دانشکده مدیریت دانشگاه تبریز/ دانشجو
2 گروه مدریت، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، آذربایجان شرقی/ دانشیار
3 استادیار گروه مدیریت دانشگاه تبریز
doi
10.22034/jiba.2022.50028.1843چکیده
هدف: صادرات یکی از معیارهای کلیدی برای بینالمللی شدن شرکتها در کسبوکارهای مختلف است که نقش بسیار مهمی در حیات شرکتها دارد. از سوی دیگر، پیچیده شدن شرایط و رقابتی شدن بازارها، شرکتها را برای بهرهبرداری از قابلیتهای نوآوری سوق داده است. ازاینرو، هدف این پژوهش بررسی تأثیر قابلیت نوآوری بر عملکرد صادرات شرکتهای کوچک و متوسط استان آذربایجان شرقی با نقش میانجی سرمایه اجتماعی است.روششناسی: این پژوهش از نوع مطالعات کاربردی و کمی است. همچنین، شرکتهای کوچک و متوسط استان آذربایجان شرقی به عنوان جامعه آماری این مطالعه انتخاب شده است. در این مطالعه، نمونهگیری به روش طبقهای تصادفی انجام شده است. گردآوری دادهها در این پژوهش از طریق پرسشنامه صورت پذیرفته است. برای تحلیل و تفسیر فرضیهها نیز از روش مدلسازی معادلات ساختاری به وسیله نرمافزارهای SPSS23 و Amos23 استفاده شده است.یافتهها: نتایج نشان میدهد که قابلیت نوآوری به صورت مستقیم بر سرمایه اجتماعی و عملکرد صادرات تأثیر دارد. همچنین، سرمایه اجتماعی به صورت مثبت بر عملکرد صادرات اثر دارد. در نهایت، نقش میانجی سرمایه اجتماعی در بین قابلیت نوآوری و عملکرد صادرات تأیید گردید.نتیجهگیری: شرکتهای کوچک و متوسط با ارتقاء قابلیت نوآوری خود از طریق سرمایه اجتماعی میتوانند منجر به رقابتپذیری بهتر خود شوند و بر توسعه و بهبود عملکرد صادرات بیافزایند.
