تأثیر روش تدریس بدیعهپردازی بر پرورش خلّاقیّت دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی
نویسندگان
1
2
doi
10.22070/2.6.31چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر روش تدریس بدیعهپردازی بر پرورش خلّاقیّت دانشآموزان پایه پنجم ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با استفاده از طرح پیشآزمون- پس آزمون و گروه کنترل بوده است. از جامعهی آماری دانشآموزان پایهی پنجم ابتدایی روستاهای منطقه اورامان استان کردستان دو کلاس پایه پنجم به روش نمونه گیری تصادفی ساده، به ترتیب شامل 15 و 18 نفر دانشآموز به عنوان نمونه انتخاب شده اند. ابزار اندازه گیری آزمون استاندارد خلّاقیّت تورنس تصویری (فرم ب) بوده است. تجزیه و تحلیل دادهها در دو سطح توصیفی و نیز استنباطی به کمک آزمون تحلیل کوواریانس انجام شده است. یافتههای پژوهش نشان داد؛ بین میزان خلّاقیّت دانشآموزان آموزش دیده با روش بدیعه پردازی و دانشآموزان با روش تدریس سنّتی، تفاوت معنیدار وجود دارد. روش تدریس بدیعه پردازی موجب افزایش خلّاقیّت دانشآموزان گروه آزمایش شده است. میزان توانایی ابتکار و بسط دانشآموزان آموزش دیده با روش بدیعهپردازی به طور معنیداری بالاتر از دانشآموزان با روش سنتی است ولی تفاوت بین میزان سیّالی و انعطاف پذیری دانشآموزان دو گروه معنی دار نیست.
