بینالمللیسازی یکباره یا تدریجی؟ موردکاوی فرآیند بینالمللیسازی سه کسبوکار دانشبنیان
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری رشته مدیریت تکنولوژی گرایش مدیریت انتقال تکنولوژی و مالکیت معنوی دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه
4 استادیار گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات، تهران، ایران
doi
10.22034/jiba.2021.48675.1787چکیده
مراجعه به مدلهای بینالمللیسازی رایج دنیا و نیز مشاهده فرآیند کلی آن، حاکی از تفاوتهای عمده در این مدلها و مسیر پیشروی شرکتها برای طی این فرآیند است، به نحوی که میتوان بینالمللیسازی به صورت سنتی و تدریجی را در یک سوی طیف و تولد شرکت بینالمللی از ابتدا، موسوم به بینالمللیسازی یکباره را سوی دیگر طیف بینالمللیسازی دانست. در این مقاله برآنیم تا ضمن بررسی تجربه فرآیند بینالمللیسازی سه شرکت دانشبنیان ایرانی، مشابهت و افتراق آن را با مدلهای یادشده بررسی نماییم.برای تحلیل مذکور، پس از بررسی مبانی نظری، از اطلاعات مستخرج از مطالعه موردی فرآیند بینالمللیسازی سه شرکت دانشبنیان فعال در حوزه سلامت در طول ده سال استفاده گردید. در ادامه، چارچوب مفهومی تحقیق با استفاده از تکنیک تحلیل محتوا در قالب بیست گام بینالمللیسازی شرکتها در چهار دسته کلی استخراج شد. پس از تایید چارچوب توسط گروه کانونی، پرسشنامهای با استفاده از گامهای شناساییشده طراحی و در اختیار 46 خبره فعال در حوزه بینالمللیسازی قرار گرفت. خروجی تحلیل عاملی انجام شده در ادامه، مبین تأیید ابعاد چارچوب پیشنهادی توسط خبرگان است. نتایج پژوهش نشان میدهد که فرآیند بینالمللیسازی در محدوده مورد مطالعه، به مدلهای سنتی و گامبهگام نزدیکتر بوده و قابل تفکیک به چهار مرحله کلی میباشد که میتوان آن را در مراحل توانمندسازی، صادرات آزمایشی، صادرات منظم و فعال در حوزه بینالملل توصیف کرد.
