رویکرد کارگزارمحور و دیپلماسی ایران در جنگ جهانی اول
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری مسائل ایران واحد علوم تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22059/jpq.2014.51767چکیده
اشغال و تقسیم ایران از سوی روسیه و انگلستان و فشارهای همزمان متحدین برای ورود به جنگ جهانی اول، چالشی بزرگ برای تصمیمگیری کارگزاران ایرانی در خصوص تأمین حداقل منافع ملی محسوب میشد. باوجود اشغال، قحطی، چنددستگی در تصمیمگیری کشور و فشارهای بینالمللی، چه عواملی در حفظ تمامیت ارضی ایران پس از پایان جنگ کارساز بوده است؟ اهمیت ساختار بینالمللی و نقشآفرینی کارگزاران ایران، کدامیک بیشترین تأثیر را در حفظ کشور از فروپاشی داشته است. پرسش اصلی پژوهش این است که چه عاملی به حفظ تمامیت ارضی ایران کمک کرده و از فروپاشی آن جلوگیری نموده است. فرضیۀ تحقیق این بوده که نقش برجستۀ کارگزاران و عملکرد نخبگان سیاسی در دیپلماسی، موجب حفظ منافع ملی ایران شده است. به این ترتیب، مقالۀ پیش رو به بررسی اهمیت سیاستگذاران داخلی در حفظ تمامیت ارضی کشور با اتخاذ اصل بیطرفی میپردازد.