بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بیرونی بر عملکرد صادراتی با تبیین نقش میانجی قابلیتهای پویا
نویسندگان
1 گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان
2 گروه مدیریت- دانشکده علوم اداری و اقتصاد- دانشگاه اصفهان- اصفهان- ایران
3 گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/jiba.2021.47071.1745چکیده
در دو دهه گذشته، صادرات به عنوان یک فعالیت بازرگانی حیاتی در اقتصاد ملی کشورها رشد سریعی داشته و روند جهانی شدن بازارها، اهمیت زیربنایی درک رفتار و عملکرد شرکتها را در بازارهای صادراتی بیشتر کرده است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بیرونی بر عملکرد صادراتی با در نظر گرفتن نقش میانجی قابلیتهای پویا است. این پژوهش کاربردی، به شیوه پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران ارشد و صادرات شرکتهای صادراتی استان اصفهان است که در سالهای 1395 و 1396 به عنوان نمونه یا برگزیده انتخاب شدهاند. به دلیل محدود بودن اندازه جامعه، نمونهگیری انجام نشده و جامعه آماری به طور کامل مورد بررسی قرار گرفته است. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامه جمعآوری و به شیوه مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزار Smart PLS3 تحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد سرمایه اجتماعی بیرونی بر عملکرد صادراتی و قابلیتهای پویای اکتشاف و بهرهبرداری بازار صادراتی، پژوهش و توسعه، کارآفرینیگرایی صادراتی و انعطافپذیری در تولید اثر مثبت دارد. علاوهبراین، قابلیتهای اکتشاف بازار صادراتی و کارآفرینیگرایی صادراتی بر عملکرد صادراتی تأثیر مثبت میگذارد. برخلاف انتظار، در پژوهش حاضر، قابلیت بهرهبرداری بازار صادراتی تأثیر منفی بر عملکرد صادراتی داشته است. تأثیر قابلیتهای پژوهش و توسعه و انعطافپذیری در تولید نیز بر عملکرد صادراتی مورد تأیید قرار نگرفته است.