بررسی یک واژه از تفسیر ابوالفتوح رازی ذیل آیات 27 تا 31 سورهی مبارکه مائده: تَبَه، تیه، بُتِّه، تیر
نویسندگان
1 گروه صنایع دستی، دانشکده هنر، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
doi
10.22077/jcrl.2022.5109.1028چکیده
تفسیر قرآن شیخ ابوالفتوح رازی یکی از کهنترین تفاسیر فارسی شیعی کلامالله مجید است. آشنایی عمیق مؤلف کتاب با زبانهای عربی و فارسی توأم با دقت وی در گزینش برابرنهادهای فارسی باعث شده است که این کتاب علاوه بر ارزشهای کلامی و روایی، از جایگاه ادبی ویژهای نیز برخوردار باشد. این اثر از زمان تألیف، بارها نسخهبرداری، تصحیح و چاپ شده است. در مقالۀ حاضر معنای یک واژه از این تفسیر، ذیل آیات 27 تا 31 سورۀ مبارکۀ مائده بررسی و دربارۀ آن بحث شده است. برای بررسی دقیق واژۀ مورد نظر، ابتدا چهار نسخۀ خطی و چهار نسخۀ چاپی تفسیر شیخ ابوالفتوح رازی مورد مقابله قرار گرفتند. نتیجۀ حاصل از بررسیها نشاندهندۀ آن بود که لغت صحیح مورد استفادۀ شیخ، واژۀ فارسی تیه است. روش تحقیق در این پژوهش تطبیقی- تحلیلی بوده و گردآوری دادهها به شیوۀ جستجوی کتابخانهای انجام گرفته است.
