تحلیل عوامل مؤثر در توسعه گردشگری تاریخی در دوران بحران در تهران با رویکرد اقتصاد مقاومتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشگاه علم وفرهنگ، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/tms.2022.67152.2717چکیده
صنعت گردشگری به عنوان یکی از ارکانهای توسعه اقتصادی محسوب میگردد که نقش مؤثری در فرآیند توسعه اقتصادی جوامع دارد و یکی از مهمترین مؤلفههای اقتصاد مقاومتی میباشد. هدف مقاله بررسی عوامل مؤثر در توسعه گردشگری تاریخی دردوران بحران در تهران با رویکرد اقتصاد مقاومتی میباشد. روش مورد استفاده، روش توصیفی- تحلیلی است. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان معادل 384 نفر تعیین شد. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه 59 سوالی محققساخته میباشد. دادههای گردآوری شده با استفاده از آزمون فریدمن و نرم افزار SPSS و تحلیل مسیر معادلات ساختاری در نرم افزار AMOS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. همچنین به لحاظ اولویتبندی شاخص اقتصادی با ضریب 0.27 در رتبه اول، شاخص زیربنایی- ساختاری با ضریب 0.24 در رتبه دوم و شاخص زیستمحیطی با ضریب 0.22 در جایگاه سوم و شاخص اجتماعی-فرهنگی با ضریب 0.19 در جایگاه چهارم قرار گرفتند.