تاثیر کانیشناسی و اندازه دانهها بر آستانههای آسیب گرانیت و دیوریت
نویسندگان
1 گروه زمین شناسی مهدسی، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانش آموخته گروه زمین شناسی مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس
3 استاد گروه زمین شناسی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
4 گروه زمین شناسی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
ویژگیهای تغییر شکل و شکست سنگها در نتیجه اعمال بار به مراحل مختلفی تقسیم شدهاند که بهوسیله آستانههای آسیب از هم تفکیک میگردند. با در نظر گرفتن پیدایش یا رشد ترک به عنوان یک ویژگی ماده، ویژگیهای زمینشناسی سنگها را میتوان به عنوان یک عامل کنترل کننده تغییرات در سطح تنش آستانههای آسیب در نظر گرفت. در این تحقیق آستانههای آسیب در دو سنگ گرانیت و دیوریت به کمک آزمایش تکمحوری و انتشار آوایی تعیین شد. پس از تعیین آستانههای آسیب نمونههایی از هر سنگ تا آستانههای آسیب مختلف بارگذاری شد و از آنها مقاطع نازک فلورسانس بهمنظور بررسی تأثیر کانیشناسی و اندازه دانهها و ترک خوردگی تهیه گردید. نتایج این تحقیق نشان داد که وجود کانی-های مقاوم به دلیل مقاومت در برابر ترک خوردگی سبب افزایش سطح تنش آستانه آغاز ترک میگردد. با کاهش میانگین اندازه دانهها قفل و بست بهتری در بین دانهها ایجاد میشود و از طرف دیگر تعداد مرز دانهها نیز افزایش پیدا میکند که سبب میگردد نیروی اعمال شده در سطح بیشتری توزیع گردد، درنتیجه کانیها کمتر تحت تأثیر قرار گرفته و میزان ترک در آنها کم شود که باعث افزایش سطح تنش آستانهای آغاز ترک در سنگهای ریزدانه میگردد.