بررسی جریان¬شناسی تجدد در تاریخ تحولات سیاسی ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشیار علوم سیاسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.22059/jpq.2012.35292چکیده
بحث تجدد در تاریخ سیاسی ایران از چند جهت قابل پژوهش است: تطور در مفهومشناسی تجدد و نسبت آن با مدرنیسم و مدرنیزاسیون، تأثیری که تجدد و مفاهیم هم خانوادة آن در سیر تحولاتسیاسی ایران بخصوصدرنهضت مشروطه به بعد داشته و دو مفهوم تجدد ملی و تجدد ظلی و جریانشناسی برآمده از آن در تاریخ ایران. با این تمهیدات، بحث تجدد و سیر تاریخی آن، تقریباً با تمامی مفاهیم مهم فرهنگی، سیاسی و اجتماعی جامعة ایران مرتبط بوده و کمتر حوزه در زندگی ایرانیان وجود داشته که متأثر از این مبحث مهم نشده باشد. از مسائل مهم دیگر اینکه بعد از استقلال و هویت جدید ایران در صفویه در سایه مکتب اهل بیت(ع)، نوعی تجدد در جامعة ایران به وجود آمد که تا دهههای متمادی از رشد و بالندگی برخوردار بود و این مهم در نوعی تطبیق با رنسانس اروپایی حاصل از آن میتواند مورد ارزیابی قرار گیرد. این تطبیق گوشة دیگری مواجهة سنت و تجدد در ایران میتواند قلمداد گردد.