فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف:  استفاده از تمرینات ورزشی جهت رفع اختلالات متابولیک و درمان بیماری‌ها رواج یافته است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی بر بیان ژن‌‌های AMPK، mTORC1 و P70S6K1 در بافت چربی موش‌های چاق دیابتی نر بود. مواد و روش­‌ها: ۱۸ سر موش صحرایی نر سالم نژاد ویستار با میانگین سنی هشت هفته و میانگین وزن ۹/۳۷ ± ۱۸۷/۵ گرم به مدت هشت هفته از غذای پرچرب تغذیه کردند. ۶ سر در گروه کنترل چاق (OC) و تعداد ۱۲سر از این حیوانات پس از هشت هفته تحت رژیم غذایی پرچرب مورد القای دیابت قرار گرفتند. برای ایجاد دیابت نوع دو از تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین استفاده شد. موش‌های نر دیابتی شده به دو گروه شش تایی شامل گروه کنترل دیابتی (DC) و دیابتی تمرین مقاومتی (RT) تقسیم شدند. تمرینات مقاومتی (با شدت ۵۰ تا ۱۲۰ درصد از وزن بدن) به مدت هشت هفته و پنج روز در هفته اجرا شدند. برای اندازه‌گیری بیان ژن‌‌های AMPK، mTORC1 و P70S6K1 در بافت چربی از روش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یک‌راهه و آزمون تعقیبی توکی جهت تعیین اختلاف بین گروه‌ها در سطح معنی‌داری ۰/۰۵>P استفاده شد. یافته‌­ها:  نتایج نشان داد که بین گروه‌های مطالعه حاضر در مورد بیان ژن‌‌های AMPK، mTORC1 و P70S6K1 در بافت چربی موش‌های نر تفاوت معنی‌داری وجود دارد (۰/۰۰۱=P). استفاده از آزمون تعقیبی توکی بیانگر کاهش معنی‌دار بیان ژن‌‌های AMPK، mTORC1 و P70S6K1 در بافت چربی موش‌های نر در گروه DC نسبت به گروه OC بود (001/0=P). افزایش معنی‌دار بیان ژن‌های مذکور در گروه RT نسبت به گروه DC مشاهده شد (۰/۰۰۱=P). همچنین افزایش معنی‌دار وزن و مقاومت به انسولین در گروه  DC نسبت به  OC مشاهده شده و تمرینات مقاومتی سبب کاهش معنی‌دار وزن و مقاومت به انسولین موش‌های چاق دیابتی گردید (۰/۰۰۱=P). نتیجه‌گیری: تمرینات مقاومتی با بهبود بیان ژن‌‌های AMPK، mTORC1 و P70S6K1، می‌تواند به‌عنوان راهکار موثری در زمینه کاهش اختلالات مرتبط با اضافه وزن و چاقی و دیابت نوع دو در نظر گرفته شود.