تاثیر تمرینات ترکیبی بر ضخامت، قدرت و نسبت قدرت عضلات چهارسر ران به همسترینگ در مردان میان‌سال

نویسندگان

1 استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانشیار، گروه بالینی، دانشکده پزشکی مشهد، مشهد، ایران.

3 دانشجوی‌ دکتری، گروه تربیت بدنی، دانشکده انسانی و علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، ایران

4 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22034/sbs.2025.517956.1141
چکیده

 مقدمه و هدف: تأثیر تمرینات ترکیبی بر عضلات چهارسر و همسترینگ، با تأکید بر فعالیت‌های هوازی (راه‌ رفتن - دویدن به‌ عقب)، کمتر بررسی شده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر تمرینات ترکیبی بر ضخامت، قدرت و نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ در مردان میان‌سال بود.مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 48 مرد 50 تا 65 ساله، به‌ صورت تصادفی در چهار گروه تمرینی: 1) قدرتی–هوازی با راه‌ رفتن به جلو، 2) قدرتی–هوازی با راه‌ رفتن به عقب، 3) مقاومتی، 4) کنترل، تقسیم شدند. تمرینات طی 8 هفته (سه جلسه در هفته) برگزار گردید. قبل و بعد از دوره تمرینی، ترکیب بدنی، تعادل، ضخامت، قدرت و نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ ارزیابی شد. تحلیل داده‌ها از روش آنوا با اندازه‌گیری مکرر در سطح معنی‌داری 0/۰۵P≤  محاسبه گردید.یافته‌ها: بین گروه‌های تمرینی از نظر وزن، شاخص توده بدن، ضخامت عضلات چهارسر، قدرت عضلات همسترینگ، تعادل، تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (05/0˃P). توده بدون چربی، ضخامت عضلات همسترینگ، در گروه‌های تمرینی نسبت به کنترل، افزایش معنی‌داری داشت (05/0P≤). افزایش قدرت عضلات چهارسر ران تنها در گروه تمرین مقاومتی معنی‌دار بود (0/۰۵P≤). نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ در گروه‌های تمرین قدرتی– هوازی، کاهش معنی‌دار و در گروه تمرین مقاومتی افزایش معنی‌داری داشت (0/۰۵P≤).نتیجه‌گیری: تمرینات ترکیبی با تأکید بر فعالیت‌های هوازی راه‌ رفتن - دویدن به عقب، ضمن بهبود ترکیب بدن، با افزایش ضخامت عضلات همسترینگ و اصلاح نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ، موجب تعادل بهتر قدرت عضلانی، ارتقا عملکرد حرکتی و کاهش آسیب‌های عضلانی  در مردان میان‌سال می‌شوند.