تاثیر دوازه هفته تمرین ترکیبی (هوازی و پیلاتس) بر سطوح سرمی بیومارکرهای آنتی اکسیدانی در زنان مبتلا به سرطان پستان

نویسندگان

1 دکترای،‌‌‌ گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

2 کارشناس‌ارشد، گروه علوم‌ورزشی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهیدمدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

3 دانشیار، گروه علوم‌ورزشی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهیدمدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

doi
10.22034/sbs.2024.445065.1084
چکیده

مقدمه و هدف: بررسی ها نشان می ­دهد بین سطوح آنتی ­اکسیدان­ های درون زاد و خطر ابتلا به سرطان پستان و بازرخداد آن ارتباط وجود دارد. فعالیت ورزشی به عنوان یک راهکار موثر در پیشگیری و درمان سرطان شناخته شده است. از طرفی نقش فعالیت ­های ورزشی ترکیبی بویژه ورزش پیلاتس و هوازی بر این عوامل در بیماران سرطانی مشخص نیست. هدف مطالعه حاضر بررسی تغییرات برخی آنتی ­اکسیدان­ های درونزاد زنان یائسه مبتلا به سرطان پستان متعاقب ۱۲ هفته فعالیت ورزشی ترکیبی بود.مواد و روش­ ها: در این مطالعه نیمه تجربی ۳۰ زن مبتلا به سرطان پستان تحت درمان به عنوان آزمودنی­ های در دسترس انتخاب و بطور تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت ۱۲ هفته و هر هفته ۳ جلسه به فعالیت ورزشی پیلاتس و هوازی پرداختند و گروه کنترل در این مدت در هیچ برنامه فعالیت ورزشی شرکت نکردند. قبل و بعد از مداخله تمرین نمونه خونی جهت سنجش متغیرهای مورد مطالعه اخذ شد. داده­ ها با استفاده از آزمون تی مستقل و وابسته در سطح معناداری کوچکتر از 0.05 تحلیل شدند.یافته ­ها: نتایج نشان داد پس از ۱۲ هفته تمرین ترکیبی، سطوح گلوتاتیون پراکسیداز (0.005=P) و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی­ داری داشتند (0.05>P)، اما تغییرات سطوح سوپراکسید دیسموتاز و مالون­دی آلدئید معنی دار نبود (0.05<P).نتیجه­ گیری: به نظر می ­رسد تمرین ترکیبی هوازی و پیلاتس می ­تواند اثرات سودمندی برای دفاع آنتی ­اکسیدانی آنزیمی از طریق افزایش گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز و ظرفیت آنتی ­اکسیدانی تام در زنان مبتلا به سرطان پستان داشته باشد که شاید پیامد آن کاهش بازرخداد یا متاستاز سرطان پستان باشد.