فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: در سال‌های اخیر، تأثیر تمرین هوازی بر نوروترانسمیترهای مغز، به‌ویژه گابا و سروتونین، توجه زیادی جلب کرده است. با این حال، تفاوت آثار تمرینات هوازی اختیاری و اجباری بر این نوروترانسمیترها همچنان چالش‌برانگیز است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دو نوع تمرین هوازی اختیاری (شنا) و اجباری (تردمیل) بر سطح نوروترانسمیترهای گابا و سروتونین در هیپوکامپ رت‌های نر بود.مواد و روش­‌ها: تحقیق حاضر از نوع کاربردی در قالب طرح‌ تجربی اجرا شد. تعداد 24 رت نر نژاد ویستار به‌صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم‌بندی شدند. گروه‌های تمرین هوازی، به مدت ۴ هفته، هفته‌ای ۵ جلسه به اجرای تمرینات هوازی اجباری روی تردمیل و تمرینات هوازی اختیاری درون آب پرداختند. 48 ساعت پس از پایان پروتکل تمرینی، حیوانات بیهوش شده و سپس بافت‌برداری انجام شد. سطوح نوروترانسمیترهای گابا و سروتونین با روش وسترن‌بلات اندازه‌گیری شدند. کلیه داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و از طریق آزمون تحلیل واریانس یک‌راهه تجزیه‌و‌تحلیل شدند.یافته­‌ها: نتایج پژوهش حاضر کاهش معنی‌داری را در سطوح سروتونین بین گروه کنترل و تمرین هوازی اجباری (تردمیل) نشان داد (0.05>P). اما تفاوت معنی‌داری در سطوح سرتونین بین گروه تمرین هوازی اختیاری (شنا) در مقایسه با گروه کنترل مشاهده نشد (0.05<P). به‌علاوه، نتایج نشان داد بین گروه‌های پژوهش در متغیر گابا  تفاوت معناداری وجود ندارد (0.05<P).  نتیجه‌گیری: اجرای 4 هفته تمرینات هوازی اجباری (تردمیل) علی‌رغم افزایش در سطوح نوروترانسمیتر سروتونین در بافت هیپوکامپ رت‌های نر، تأثیری بر سطوح نوروترانسمیتر گابا ندارد. همچنین، تمرین هوازی اختیاری (شنا) باعث تغییر قابل‌توجهی در سطوح نوروترانسمیترهای سروتونین و گابا در بافت هیپوکامپ رت‌های نر نمی‌شود. در نتیجه می‌توان از تمرینات هوازی اجباری (تردمیل) برای افزایش سطوح نوروترانسمیتر سروتونین در رت‌های نر استفاده کرد.