فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: چاقی و اضافه وزن یک اختلال سوخت و سازی است که سطوح بافت چربی در این اختلال تاثیرگذار است. لیپوکالین پروستاگلاندین D سنتاز یک آنزیم منحصر به فرد در خانواده لیپوکالین است و نقش مهمی در بیماری‌های متابولیک مانند چاقی دارد. هدف از پژوهش حاضر، تاثیر هشت هفته تمرینات متفاوت بر بیان ژن لیپوکالین پروستاگلاندین D سنتاز، وزن و شاخص لی موش‌های چاق بود.مواد و روش‌ها: برای این منظور، تعداد 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار چاق شده با رژیم غذایی پرچرب، به صورت تصادفی به چهار گروه مساوی تمرین استقامتی، مقاومتی، تناوبی شدید و کنترل تقسیم شدند. موش­های گروه‌های تجربی به مدت هشت هفته، هفته­ ای پنج جلسه تمرین استقامتی با شدت 70 تا80 درصد سرعت بیشینه، مقاومتی با شدت 50 تا 120 درصد وزن بدن و تناوبی شدید با شدت 85 تا 90 درصد سرعت بیشینه را انجام دادند و هر هفته 5 درصد به شدت تمرینات اضافه شد. برای اندازه­گیری بیان ژن لیپوکالین پروستاگلاندین D سنتاز از روش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یک ­طرفه و آزمون تعقیبی توکی جهت تعیین اختلاف بین­ گروه‌ها در سطح  معناداری 0.05≥P استفاده شد.یافته‌ها: پس از هشت هفته تمرینات استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید، بیان ژن لیپوکالین پروستاگلاندین D سنتاز (0.001=P) در گروه‌های تمرین نسبت به گروه کنترل به‌طور معنا‌داری افزایش یافت. وزن (0.001=P) و شاخص لی (0.001=P) در گروه‌های تمرین نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری کاهش یافت. بین گروه‌های تمرینی تفاوت معناداری مشاهده نشد (0.05<P).بحث و نتیجه‌گیری: تمرینات استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید با تأثیر مثبت بر عامل درون‌ سلولی لیپوکالین پروستاگلاندین D سنتاز، کاهش وزن و شاخص لی می‌توانند به‌عنوان راهکار موثر در زمینه افزایش لیپولیز و کاهش اختلالات مرتبط با اضافه وزن و چاقی در نظر گرفته شوند.