اثر مکمل‏ یاری بی‏ کربنات سدیم و دی متیل گلایسین بر پارامترهای بیوشیمیایی خون و عملکرد بی‏ هوازی بسکتبالیست‏ های نخبه جوان

نویسندگان

1 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

2 استادیار گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

3 کارشناس ارشد، آزمایشگاه علوم ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.

4 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22034/sbs.2024.446164.1087
چکیده

مقدمه و هدف: سیستم انرژی غالب در رشته ورزشی بسکتبال، سیستم بی‏ هوازی است و بازیکنان این رشته ورزشی درصد هستند تا مکمل‏ هایی را مورد استفاده قرار دهند که به افزایش ظرفیت و توان بی‏ هوازی آنها کمک کند. لذا، هدف از این تحقیق مقایسه اثر حاد مکمل‏ یاری بی‏کربنات سدیم و دی متیل گلایسین بر پارامترهای بیوشیمیایی خون و ظرفیت عملکردی بی‏ هوازی بسکتبالیست های نخبه جوان بود.مواد و روش­ ها: این مطالعه از نوع مطالعات نیمه‌تجربی و با طرح تکرارهای زمانی بود. بر همین اساس، 15 بسکتبالیست نخبه سالم با میانگین سن 0.37±16 سال و وزن 2.56±72.02  کیلوگرم به سه گروه بی‏کربنات سدیم، دی متیل گلایسین و دارونما تقسیم شدند. به هر سه گروه محلول 500 میلی­ لیتری حاوی 300 میلی­ گرم بی‎کربنات سدیم، 400 میلی­­ گرم دی متیل گلایسین و دارونما داده شد. پیش و پس از مکمل‏ یاری و پس از اجرای آزمون 30 ثانیه‏ ای دوچرخه وینگیت، نمونه­ های خون جمع ­آوری شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ‏ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‎ گیری تکراری و آزمون‎ تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 0.05>P استفاده شد.یافته ­ها: نتایج نشان داد پس از مکمل‏ یاری بی‏کربنات سدیم و دی متیل گلایسین، هر چند لاکتات خون افزایش اندکی یافته بود، بااین‌حال این افزایش معنادار نبود. مصرف بی‏کربنات سدیم، مقادیر تامپون خارج سلولی بی‏کربنات را به طور معناداری افزایش داد (0.05>P).بحث و نتیجه‌گیری: مصرف بی‏کربنات سدیم در بسکتبالیست‏ های جوان می ‏تواند به طور معناداری ظرفیت بیوشیمیایی خون را طی تمرین تناوبی شدید کوتاه‌مدت، افزایش دهد. هم­زمان، مصرف بی‏کربنات سدیم احتمالاً می‌تواند به سبب افزایش ظرفیت تامپونی، عملکرد بی‏ هوازی را بهبود بخشد.