فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: سقوط و عوارض منتج از آن‌ یکی از جدی ­ترین و شایع ­ترین مشکلات مربوط به فرآیند سالمندی هست که تهدیدی جدی برای سلامت، عملکرد و استقلال سالمندان است. هدف از تحقیق حاضر مقایسه دو روش تمرین در خانه و تمرین مربی محور بر عملکرد حرکتی مرتبط با سقوط در زنان سالمند غیرفعال بود.مواد و روش‌ها: 45 زن سالمند غیرفعال به­ صورت تصادفی به سه گروه 15 نفری تمرین در خانه (93.15±67.2 سال)، تمرین مربی­ محور (80.89±67.5) و گروه کنترل (63.54±65.6 سال) تقسیم شدند. متغیرهای قدرت عضلانی اندام تحتانی، انعطاف‌پذیری، تعادل ایستا و پویا، چابکی، حداکثر سرعت راه رفتن، 10 متر راه رفتن با مانع و ترس از سقوط در پیش‌آزمون و پس‌آزمون ارزیابی شد. دو گروه تجربی تمرینات ورزشی را با هدف افزایش تعادل آزمودنی‌ها به مدت 10 هفته انجام دادند. تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تی زوجی و آنووا در سطح معناداری 00.05≥ P انجام شد.یافته‌ها: نتایج تحقیق در پیش ­آزمون نشان داد اختلاف معنی­ داری بین متغیرهای تحقیق بین سه گروه وجود ندارد (0.05<P). نتایج در پس‌آزمون نشان داد هم تمرین در خانه و هم تمرین مربی محور بر تمام متغیرهای عملکرد حرکتی تأثیر معنی ­داری داشته است (0.05≥P). همچنین اختلاف معناداری در پس‌آزمون شاخص ­های انعطاف­ پذیری، چابکی و تعادل ایستا بین گروه تمرین در خانه و مربی محور وجود داشت به‌طوری‌که این فاکتور­ها در گروه مربی محور نسبت به گروه تمرین در خانه بهتر بود (0.05≥P).بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج زنان سالمند می ­توانند از هر دو برنامه تمرین در خانه و مربی محور برای بهبود عملکرد حرکتی مرتبط با سقوط استفاده کنند. اما در شرایط خاص می ­توان از روش تمرین در خانه به‌عنوان یک روش جایگزین استفاده کرد.