اثر تمرینات مقاومتی کل بدن بر سطوح سرمی فورین، آدیپولین و پروتئین واکنش‌پذیر C در مردان سالمند دارای اضافه وزن

نویسندگان

1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران

3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

4 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

5 دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران

6 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران

doi
10.22034/sbs.2023.421334.1063
چکیده

مقدمه و هدف: بافت چربی از مهمترین منابع سنتز و ترشح آدیپوکاین­ ها است. تغییر در محتوای این بافت می‌تواند تعادل را بهم­زده و بدن را به سوی شرایط نامطلوب سوق دهد. هدف این مطالعه بررسی اثر تمرینات مقاومتی کل بدن بر سطوح سرمی فورین، آدیپولین و پروتئین واکنش‌پذیر C در مردان سالمند دارای اضافه‌وزن بود.مواد و روش‌ها: در این پژوهش نیمه‌تجربی، 30 مرد سالمند دارای اضافه وزن شرکت و به طور تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل (15 نفره) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 12 هفته، هر هفته 3 جلسه به مدت 60 دقیقه (به ترتیب 10 ، 40 و 10دقیقه گرم­ کردن، تمرین و سردکردن) تمرینات مقاومتی را انجام دادند. نمونه‌های خونگیری 48 ساعت قبل و بعد از دوره مداخلـه، برای سنجش سطوح سرمی فورین، آدیپولین و پروتئین واکنشگر C جمع‌آوری شد. اطلاعات با استفاده از آزمون کوواریانس و t زوجی در سطح معنی‌داری 0.05 تحلیل شدند.یافته‌ها: تمرینات TRX، باعث افزایش معنی‌دار در سطح سرمی فورین، آدیپولین و کاهش معنی‌دار در سطح سرمی پروتئین واکنشگر C در پس‌آزمون گروه تجربی نسبت به پیش‌آزمون شد (0.05>P). نتایج آزمون کوواریانس نشان داد که میزان شاخص‌ فورین و آدیپولین در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل افزایش و شاخص CRP کاهش معنی‌دار یافت (0.05>P).بحث و نتیجه‌گیری: به نظر می­ رسد این نوع تمرینات بتواند در جهت کاهش بیماری‌های قلبی - عروقی و دیابت در افراد سالمند مفید باشد. همچنین با توجه به ارتباط این شاخص‌ها با اختلالات پیش‌دیابت و دیابت، می‌توانند به عنوان عوامل خطر یا نشانگر زیستی یاد کرد.

کلیدواژه‌ها