شناسایی و سنخبندی زمینه فرهنگی-اجتماعی توسعه ملتها با تأکید بر دیدگاه نهجالبلاغه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم و معارف نهجالبلاغه دانشگاه کاشان
2 استادیار گروه معارف دانشگاه کاشان
3 استادیار گروه مدیریت جهانگردی دانشگاه شهرکرد
doi
10.22084/nahj.2018.15209.1968چکیده
توسعه، چکیده معرفت، دانش و اخلاق بشری است که در فرایند تاریخی خود را نمایان میسازد. توسعه، امری، کیفی است که حاکی از وضعیت نشاط اجتماعی، رفاه، عدالت اجتماعی و وضعیت سرمایه اجتماعی یک جامعه است. یکی از زمینههای اساسی توسعه، توجه به مبانی دینی و معرفتی موجود در آن جامعه است. بر این اساس، هدف اصلی پژوهش، شناسایی و سنخبندی زمینۀ فرهنگی-اجتماعی توسعةملتها با تأکید بر دیدگاه نهجالبلاغه است. روش مورد بررسی در این پژوهش، متکی بر روش نظری یعنی مطالعات کتابخانهای، رویدادهای تاریخی مستند و منابع علمی میباشد که تحت عنوان رویکرد بنیادی دستهبندی میشوند، چون محقق در آن با استنادات تاریخی و نظری سعی در افزایش دانش نظری و جهانبینی خود را دارد. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که پایة اساس ماندگاری یک ملت متکی بر وضعیت توسعة اجتماعی آن جامعه است. بهطوریکه توسعه با هدف ترویج اخلاق، فرهنگ و دانش غنی، تمدن تعاملگرا، نشاط اجتماعی و شفافیت، تقویت پاسخگویی و اتّکا بر قوانین اجتماعی و احترام به هنجارها و آداب دینی بوده است. برایناساس میتوان گفت که مواردی از جمله خودباوری اجتماعی، رواج عدالت اجتماعی، تقویت اعتماد سیاسی، کاهش تفرقه و نزاع قومی، مبارزه با فساد اجتماعی، بینظمی، تبعیض و توزیع برابر منابع کمیاب، شفافیت اقتصادی-سیاسی، پاسخگویی و وجود حق اظهارنظر و غیره از منظر نهجالبلاغه، زمینههای مهم و مؤثر در توسعة یک ملت بهشمار میروند.