بررسی تأثیر تیمارهای عمق و نوع بستر کاشت بذر بر ویژگی‌های رویشی و زنده‌مانی نهال‌های بلوط (Quercus brantii Lindl.)

نویسندگان

1 گروه کشاورزی و منابع طبیعی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان

2 گروه کشاورزی و منابع طبیعی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی‌، ابهر

3 دانش‌آموختۀ گروه کشاورزی‌، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی‌، ابهر

doi
چکیده

در این پژوهش اثر تیمارهای مختلف عمق کاشت و بستر کاشت بر مشخصه‌های قطر یقه، ارتفاع نهال، طول ساقه به ریشه، وزن خشک ساقه به ریشه و درصد زنده‌مانی بلوط ایرانی در نهالستان کوشکن زنجان بررسی شد. بذرها در گلدان‌های پلاستیکی در سه عمق کاشت (0 تا 99/3 سانتی‌متری؛ 4 تا 99/6 سانتی‌متری؛ و 7 تا 8 سانتی‌متری) و چهار ترکیب بستر (50 درصد خاک + 50 درصد کود دامی؛ 50 درصد خاک +50 درصد ماسۀ بادی؛ 50 درصد خاک + 50 درصد زئولیت؛ و 50 درصد خاک +50 درصد کود دامی + ماسۀ بادی و زئولیت) با شش تکرار در قالب طرح فاکتوریل کاملاً تصادفی کاشته شدند. نتایج آزمون آنالیز واریانس نشان داد که تأثیر نوع خاک و بستر کاشت بر تمامی فاکتورهای بررسی‌شده در سطح 5 درصد معنی‌دار است. با توجه به اینکه بیشترین درصد زنده‌مانی، طول ساقه به ریشه، ارتفاع نهال و قطر یقه در تیمار عمق کاشت 7 تا 8 سانتی‌متری مشاهده می‌شود و بیشترین درصد زنده‌مانی و طول ساقه به ریشه نیز در عمق کاشت 7 تا 8 سانتی‌متری و با بستر 50 درصد کود دامی + 50 درصد (خاک، ماسه و زئولیت) وجود دارد، پیشنهاد می‌شود بذر بلوط با توجه به اثر متقابل این دو تیمار در اعماق پایین یعنی 7 تا 8 سانتی‌متر از سطح خاک با بستر 50 درصد کود دامی + 50 درصد (خاک، ماسه و زئولیت) در گلدان‌های نهالستان کاشته شود و در هنگام انتقال به عرصه تا استقرار کامل نهال حفاظت کامل از آن صورت گیرد.