مقایسه تأثیر هشت هفته تمرینات مقاومتی و پیلاتس بر برخی از شاخص های عملکرد جسمانی زنان مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس

نویسندگان

1 استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد ، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

3 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران

doi
10.22034/sbs.2018.161210
چکیده

مقدمه و هدف: بیماری MS شایع‌ترین علت ناتوانی‌های نورولوژیایی در میان بالغین جوان می‌باشد و از مهم‌ترین بیماری‌های تغییردهنده‌ مسیر زندگی افراد است. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر 8 هفته تمرینات مقاومتی و پیلاتس بر برخی از عملکردهای جسمانی در زنان مبتلا به ام.اس بود.مواد و روش­ ها: این پژوهش نیمه‌تجربی بود و 33 زن مبتلا به MS شرکت داشتند (EDSS بین 1 تا 4). آنها هدفمند انتخاب و تصادفی به دو گروه تجربی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. تمرینات، هشت هفته، سه جلسه در هفته انجام شد. گروه تمرینات مقاومتی حرکات فلکشن و اکستنشن پا، قایقی، پروانه، پرس ­پا و کرانچ را از شدت 40 درصد یک تکرار بیشینه شروع و بعد از هشت هفته به 60 درصد یک تکرار بیشینه رساندند. گروه تمرینی پیلاتس نیز طی هشت هفته، سه جلسه در هفته، 70-60 دقیقه تمرین کردند و گروه کنترل هیچ تمرینی نداشتند. در طول تمرین، حرکات از سه ایستگاه به 10 و ست­ها از یک به سه رسید. استقامت­ و قدرت عضلانی، تعادل و انعطاف‌پذیری قبل و بعد از دوره‌ تمرین ارزیابی شد. آزمون آنووای یک‌سویه برای مقایسه شاخص ها بین گروه­ ها و آزمون تی­ زوجی برای تغییرات درون­گروهی استفاده شد. برای تشخیص محل اختلاف میانگین بین گروه‌ها،آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (0.05>P).یافته‌ها: تحلیل آماری یافته ­ها‌ نشان داد؛ هشت هفته تمرین مقاومتی و پیلاتس نسبت به گروه کنترل، سبب بهبود معناداری در شاخص‌های قدرت،استقامت عضلانی و تعادل شد. انعطاف­ پذیری در تمرینات پیلاتس و شاخص تعادل در تمرینات مقاومتی تاثیر بهتری داشتند (0.05>P).بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج، احتمالاً بتوان تمرینات پیلاتس و مقاومتی را به عنوان روشی مؤثر برای بهبود عملکرد حرکتی به بیماران MS، پیشنهاد کرد.