بهینه سازی روش ALPRIFT با استفاده از ماشین بردار پشتیبان (SVM) برای ارزیابی آسیبپذیری فرونشست دشت جنوبغربی تهران
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 گروه زمین شناسی. دانشکده علوم طبیعی. دانشگاه تبریز
3 گروه زمین شناسی مهندسی. دانشگاه تربیت مدرس. دانشکده علوم پایه
doi
چکیده
با توجه به افزایش جمعیت و توسعه فعالیتهای کشاورزی در دشت جنوبغربی تهران که سبب افزایش برداشت آبهای زیرزمینی شده، ارزیابی پتانسیل آسیبپذیری مناطق دارای فرونشست اهمیت زیادی دارد. در این پژوهش آسیبپذیری دشت جنوبغربی تهران در برابر فرونشست به کمک روش ALPRIFT در محیط ArcGIS بررسی شده و بهینه سازی روش ALPRIFT با استفاده از مدلهای ماشین بردار پشتیبان (SVM) صورت گرفته است. برای اجرای روش ALPRIFT از پارامترهای موثر در ارزیابی آسیبپذیری فرونشست شامل جنس محیط، کاربری زمین، میزان پمپاژ آب زیرزمینی، میزان تغذیه، ضخامت آبخوان، فاصله از گسل و افت سطح آب زیرزمینی استفاده شده که به صورت هفت لایه جداگانه رتبه دهی و وزن دهی شده و از تلفیق این هفت لایه، شاخص ALPRIFT محاسبه شد که بر اساس نتایج بدست آمده 173-77 برآورد شد. به منظور بهینهسازی روش ALPRIFT از مدل SVM استفاده شد. برای صحت سنجی نتایج از نقشه ماهوارهای InSAR و ضریب همبستگی (R^2) آن با شاخص آسیبپذیری و شاخص همبستگی (CI) پیزومترهای موجود در دشت استفاده شد.