اثر هشت هفته تمرین مقاومتی پیش‌رونده بر توانایی راه‌رفتن، خستگی و کیفیت زندگی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

نویسندگان

1 دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 استادیار، فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس ، بندرعباس، ایران

3 کارشناس ارشد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران

doi
10.22034/sbs.2022.162725
چکیده

مقدمه و هدف: تمرین ورزشی یک راهکار موثر در درمان بیماری MS محسوب می ­شود. در این مطالعه، به بررسی تاثیر تمرین مقاومتی فزاینده بر میزان خستگی، توانایی راه ­رفتن و کیفیت ­زندگی در زنان مبتلا به MS پرداخته شد.مواد و روش­ ها: 16 نفر از زنان مبتلا به MS در این پژوهش شرکت کردند. این افراد به طور تصادفی در دو گروه شاهد (8.15±32.37 سال) و گروه آزمایش (5.37±29.71 سال) قرار گرفتند. در گروه آزمایش فعالیت مقاومتی فزاینده به مدت 8 هفته اجرا شد. قبل و پس از برنامه تمرینی، سرعت راه رفتن، استقامت راه رفتن، خستگی و کیفیت زندگی مورد ارزیابی قرار گرفت. از آزمون تحلیل واریانس با اندازه ­های تکراری برای آنالیز آماری استفاده شد. سطح معناداری 0.05>P در نظر گرفته شد.یافته ­ها: توانایی سرعت و استقامت راه ­رفتن در گروه آزمایش نسبت به قبل از تمرین به طور معنا­داری افزایش یافت؛ اما، در گروه شاهد سرعت و استقامت راه­ رفتن نسبت به قبل کاهش معناداری یافت (0.04=P). از طرفی، کاهش معنادار خستگی در گروه آزمایش نسبت به قبل از تمرین نشان داده شد (0.001=P)؛ درحالی­ که خستگی در گروه شاهد نسبت به قبل به طور غیرمعناداری افزایش پیدا کرد (0.73=P). تمرینات مقاومتی موجب بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به MS نسبت به قبل از تمرین شد (0.01=P)، این در حالی است که میزان کیفیت ­زندگی (0.04=P) گروه شاهد نسبت به قبل کاهش یافت (0.04=P). میزان کیفیت زندگی و خستگی در قبل و پس از مداخله تمرینی بین دو گروه تفاوت معناداری وجود ندارد، اما توانایی راه­ رفتن (سرعت و استقامت) پس از مداخله تمرینی در گروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از گروه شاهد بود.بحث و نتیجه­ گیری: تمرین مقاومتی فزاینده با شدت متوسط می ­تواند منجر به افزایش توانایی راه رفتن، کاهش خستگی و در نهایت منجر به بهبود کیفیت زندگی زنان مبتلا به MS می­ شود.