فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: ورزش­ ها را می­ توان به ورزش­ های با مهارت­ های باز و مهارت بسته تقسیم­ بندی کرد. همچنین، انواع ورزش­ ها اثرات متفاوتی بر عوامل مرتبط با بهبود عملکرد شناختی دارد. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر یک جلسه تمرین جودو (مهارت باز) و یک جلسه تمرین با وزنه (مهارت بسته) بر سطوح سرمی NGF و FGF-2 در جودوکاران زن بود. مواد و روش ­ها: در این مطالعه نیمه­ تجربی، 11 زن جودوکار (سن: 3.57 ±25.60 سال، وزن: 9.60 ±66.20 کیلوگرم، قد: 4.50±165.40 سانتی­متر) به­ طور داوطلبانه شرکت کردند. آزمودنی­ ها به­ فاصله 10 روز در دو جلسه تمرینی جودو و تمرین با وزنه برای یک ساعت شرکت کردند. پنج دقیقه پیش و پس از هر جلسه تمرینی، نمونه­ خونی از آزمودنی ­ها گرفته شد. سطوح سرمی NGF و FGF-2 به ­روش الایزا اندازه­ گیری شد. تحلیل داده­ ها به ­وسیله آزمون تحلیل واریانس با اندازه­ های تکراری در سطح معنی­ داری 0.05>P < span lang="AR-SA"> انجام شد. یافته­ ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه­ های تکراری نشان داد که سطوح سرمی هر دو متغیر NGF و FGF-2 پس از هر دو نوع تمرین به­طور معناداری افزایش یافت (0.05>P < span lang="FA">). همچنین، سطوح سرمی FGF-2 پس از تمرین با وزنه به­ طور معناداری بیشتر از تمرین جودو افزایش یافت (0.001=P < span lang="AR-SA">). اما، تغییرات سطوح سرمی NGF پس از هر دو جلسه تمرینی یکسان بود (0.39=P < span lang="AR-SA">). بحث و نتیجه­ گیری: به­ نظر می­ رسد که تمرین با وزنه و تمرین جودو اثرات متفاوتی بر سطوح سرمی FGF-2 دارند. از این رو ممکن است سازوکار اثر تمرین جودو و تمرین با وزنه بر عملکرد شناختی متفاوت باشد. بنابراین، پیشنهاد می ­شود برای بهبود بیشتر عملکرد شناختی از ورزش ­های متفاوت استفاده شود.