فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: اسنک­ های فعالیت ­­ورزشی به عنوان وهله­ های مجزای کمتر از یک دقیقه­ ای فعالیت­ ورزشی شدید که در فواصل معین به صورت دوره­ای در طول روز انجام می­ شوند، تعریف می­ گردند. شواهد به دست آمده از مطالعات نشان می­ دهند که اسنک ­های فعالیت ورزشی شدید یک استراتژی موثر برای بهبود آمادگی قلبی­ تنفسی و شاخص ­های عملکرد ­ورزشی در بزرگسالان غیرفعال است. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر تمرین به شیوه­ اسنک­ های فعالیت ورزشی شدید بر آمادگی قلبی­ تنفسی و قند­خون ناشتا در پسران غیرفعال و دارای اضافه­ وزن بود.مواد و روش­ ها: این مطالعه از نوع نیمه ­تجربی بود و 28 پسر نوجوان غیر­فعال و دارای اضافه­ وزن (سن: 13-18 سال و شاخص توده بدنی 2.65±28.4 کیلوگرم بر متر مربع) به طور تصادفی به دو گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت شش هفته و سه جلسه در هفته پروتکل تمرینی اسنک­ های فعالیت ­ورزشی را اجرا کردند. پروتکل تمرین شامل روزانه ۳×۱ دقیقه حرکت ­های بورپی (۲۰ ثانیه)، اسکوات­ پرشی (۲۰ ثانیه) و زانو­بلند در جا (۲۰ ثانیه) بود که با 1 تا 4 ساعت فاصله از هم جدا شدند. حداکثر اکسیژن مصرفی و نمونه ­های خونی 48 ساعت قبل و بعد از پروتکل ­تمرینی برای اندازه­ گیری شاخص ­های مد­نظر اخذ شد. داده ­ها با استفاده از آزمون ANCOVA و تی ­وابسته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند (0.05>P < span lang="FA">).یافته ­ها: بر اساس نتایج پس از 6 هفته تمرین به شیوه اسنک­ های فعالیت ­ورزشی، حداکثر ­اکسیژن ­مصرفی افزایش و سطح قند­خون ناشتا کاهش معنی ­دار یافت  (0.05>P < span lang="FA">).بحث و نتیجه­ گیری: نتایج حاکی از آن است تمرین به شیوه­ اسنک­ های فعالیت ورزشی با شدت بالا پتانسیل بالقوه­ای برای بهبود وضعیت قند­خون ناشتا و عملکرد استقامتی نوجوانان دارای اضافه ­وزن و غیر­فعال دارد.