پهنهبندی استعداد زمینلغزش با استفاده از روش منطقفازی (مطالعه موردی: بخشی از حوزهآبخیز نکارود)
نویسندگان
1 . استادیار علوم و مهندسی آبخیزداری، بخش مهندسی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
4 دانشیار گروه آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری و
doi
چکیده
هدف از این پژوهش، ارزیابی استعداد زمینلغزش در بخش مرکزی حوزهآبخیز نکارود واقع در استان مازندران با استفاده از روش منطق فازی میباشد. به این منظور، ابتدا نقاط لغزشی با استفاده از عکسهای هوایی و بازدیدهای میدانی مشخص و در پی آن نقشه پراکنش زمینلغزشها تهیه گردید. سپس هر یک از عاملهای مؤثر بر وقوع زمینلغزش از قبیل (درجهشیب، جهت شیب، شکلشیب، ارتفاع از سطح دریا، سنگشناسی، کاربری اراضی، فاصله از گسل، فاصله از جاده و فاصله از شبکه آبراهه) به عنوان یک لایه اطلاعاتی در محیط GIS رقومی و به منظور انجام تحلیلهای مبتنی بر تئوری مجموعههای فازی، استفاده گردید. تحلیلهای فازی با استفاده از نرمافزار Matlab 7.1، پس از تعیین توابععضویت برای هر یک از عاملهای تأثیرگذار در وقوع زمینلغزش، صورت پذیرفت و سپس خروجی این نرمافزار که درجه حساسیت محاسبه شده برای هر پیکسل در نقشه محدوده مورد مطالعه میباشد، به محیط Arc Map منتقل و نقشه پهنهبندی استعداد زمینلغزش با استفاده از تابع عضویت مثلثی تهیه گردید. نتایج ارزیابی نشان داد که نقشه استعداد زمینلغزش تهیه شده با استفاده از تابع عضویت مثلثی، با شاخصجمع کیفی(4148/0) دارای دقت و صحت بالایی در منطقه مورد مطالعه میباشد.