پهنه‌بندی استعداد زمین‌لغزش با استفاده از روش منطق‌فازی (مطالعه موردی: بخشی از حوزه‌آبخیز نکارود)

نویسندگان

1 . استادیار علوم و مهندسی آبخیزداری، بخش مهندسی منابع طبیعی و محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

2 دانش­آموخته کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 دانش­آموخته کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

4 دانشیار گروه آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری و

doi
چکیده

هدف از این پژوهش، ارزیابی استعداد زمین­لغزش در بخش مرکزی حوزه­آبخیز نکارود واقع در استان مازندران با استفاده از روش منطق ­فازی می­باشد. به این منظور، ابتدا نقاط لغزشی با استفاده از عکس­های هوایی و بازدیدهای میدانی مشخص و در پی آن نقشه پراکنش زمین­لغزش­ها تهیه گردید. سپس هر یک از عامل­های مؤثر بر وقوع زمین­لغزش از قبیل (درجه­شیب، جهت شیب، شکل­شیب، ارتفاع از سطح دریا، سنگ­شناسی، کاربری اراضی، فاصله از گسل، فاصله از جاده و فاصله از شبکه آبراهه) به عنوان یک لایه اطلاعاتی در محیط GIS رقومی و به منظور انجام تحلیل­های مبتنی بر تئوری مجموعه­های فازی، استفاده گردید. تحلیل­های فازی با استفاده از نرم‌افزار Matlab 7.1، پس از تعیین توابع­عضویت برای هر یک از عامل­های تأثیرگذار در وقوع زمین­لغزش، صورت پذیرفت و سپس خروجی این نرم­افزار که درجه حساسیت محاسبه شده برای هر پیکسل در نقشه محدوده مورد مطالعه می­باشد، به محیط Arc Map منتقل و نقشه پهنه­بندی استعداد زمین­لغزش با استفاده از تابع عضویت ­مثلثی تهیه گردید. نتایج ارزیابی نشان داد که نقشه استعداد زمین­لغزش تهیه شده با استفاده از تابع عضویت ­مثلثی، با شاخص­جمع کیفی(4148/0) دارای دقت و صحت بالایی در منطقه مورد ­مطالعه می­باشد.