فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تیپر شدت بر بیان کاسپاز-3 در نموسیت نوع I  و نوع II بافت ریه موش­ های ویستار جوان بود. مواد و روش­ ها: در پژوهش حاضر 30 سر رت ویستار نر جوان پنج هفته ­ای به طور تصادفی به دو گروه 15 تایی (گروه­ های کنترل و تمرین) تقسیم شدند. پس از 6 هفته تمرین اینتروال برای گروه تمرین و در کنار آن استراحت برای گروه کنترل، به تعداد 5 سر رت از گروه تمرینی و 5 سر رت از گروه کنترل با بافت برداری از دوره آزمون خارج شدند. در ادامه 10 سر رت گروه تمرینی باقی­مانده وارد دوره تیپر دو و سه هفته ای شدند و 10 سر رت گروه کنترل در دو گروه دو و سه هفته ای کنترل قرار گرفتند. تمرین اینتروال فزاینده به مدت 6 جلسه در هفته، هر جلسه 30 دقیقه با سرعت 15 تا 70 متر بر دقیقه و سپس مرحله تیپر به مدت سه هفته با الگوی کاهش شدت انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری (0.05P≤) استفاده شد. یافته ها: بررسی ایمونوهیستوشیمی بافت ریه گروه­ های مختلف نشان داد که تمرین اینتروال در افزایش معنادار بیان کاسپاز-3 در رت ­های ویستار جوان تأثیر گذار است (0.001P≤). در حالی که تمرینات تیپر توانست مقدار بیان کاسپاز-3 را در نموسیت­های بافت ریه تقلیل دهد. در بیان کاسپاز-3 در نموسیت نوع I (0.033P≤) و نموسیت نوع II (0.001P≤) گروه­ تیپر شدت 3 هفته­ ای در مقایسه با گروه­ تیپر شدت دو هفته­ ای کاهش معنی­ داری مشاهده شد.بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر به­ نظر می­ رسد استفاده از یک دوره کاهش­بار تمرینی بتواند به عنوان روش مناسب در جهت کاهش آپوپتوز در آلوئول­ های ریوی به دنبال تمرینات شدید مورد بررسی بیشتری قرار گیرد و امکان مطالعه آن در بهبود شاخص­ های فیزیولوژیکی ریه در نمونه های انسانی مورد توجه قرار گیرد.