تأثیر دویدن نیمه‌ماراتن بر تغییرات نشانگرهای قلبی تروپونین-T، پپتاید ناتریورتیک-B و ST2 دوندگان استقامت میانسال

نویسندگان

1 دانشگاه فرهنگیان

doi
10.22034/sbs.2021.161241
چکیده

مقدمه و هدف: دوهای استقامت با بروز تغییرات ساختاری، عملکردی و التهابی قلبی - عروقی همراه است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثر دو نیمه­ ماراتن بر میزان تغییرات نشانگرهای آسیب قلبی - عروقی پپتایدناتریورتیک نوع- B، آمینوترمینال (NT-pro BNP < span lang="FA">)، (ST2) و تروپونین- T(hs-cTn) انجام شد.  مواد و روش ­ها: در این مطالعه 80 دونده ماراتن مرد میانسال تمرین­ کرده غیرنخبه (میانگین سن 6±40 سال، وزن 8±76 کیلوگرم، قد 8±177 سانتی‌متر و میانگین شاخص‌­توده‌بدن 2±24 کیلوگرم/مترمربع) به صورت داوطلبانه شرکت کردند. نمونه­‌های خون در سطح پایه (24-48 ساعت قبل از مسابقه)، پس ‌از مسابقه (1-2 ساعت پس ازمسابقه) و 48 ساعت پس ‌از مسابقه جمع‌­آوری شدند. مسابقه در مسیر پیست دوچرخه­ سواری چیتگر به مسافت 21 کیلومتر برگزار گردید. میانگین سال تمرین آزمودنی­ های این مطالعه 7 سال، میانگین ساعت تمرین هفتگی 6 ساعت و میانگین زمان مسابقه 6±104 دقیقه بود. برای تجزیه و تحلیل داده­ ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه ­گیری مکرر و آزمون‌های هبستگی و رگرسیون استفاده شد. سطح معنی­داری آزمون­ ها P≤0.05 در نظر گرفته شد.یافته‌ها: نتایج آماری نشان داد که میزان تغییرات با افزایش 3/1 در NT-proBNP < span lang="FA">، 6/1 در ST2 و 16 برابر در  hs-TnTبلافاصله پس از مسابقه همراه است (P<0.05). در نتایج 48 ساعت پس از مسابقه نیز یک رابطه معکوس و معنادار بین ساعات تمرین هفتگی با میزان افزایش ST2  مشاهده گردید (P<0.05). همچنین یک رابطه مستقیم و معنادار بین زمان پایان مسابقه و میزان افزایش hs-TnT (P<0.05) و یک رابطه مستقیم و معنادار بین زمان پایان مسابقه و میزان تغییرات ST2 نشان داده شد (P<0.05).  بحث و نتیجه ­گیری: چنین به نظر می‌رسد که شرکت در رویدادهای استقامتی از طریق مسیرهای مختلف باعث بروز نشانگرهای آسیب سیستم قلبی - عروقی می‌گردند. لذا افزایش غلظت این نشانگرها ممکن است خطر بروز سکته­ های قلبی و مرگ­ های ناگهانی قلبی ورزشی در ورزشکاران بدون علائم بیماری قلبی - عروقی را افزایش دهد.