اثر یک دوره تمرینات کراس‌فیت بر سطح سرمی فتوئین B و پروفایل لیپیدی در زنان مبتلا به دیابت نوع 2

نویسندگان

1 دانشگاه شهید چمران اهواز

2 دانشگاه شهید چمران اهواز

3 دانشکده تربیت بدنی دانشگاه شهید چمران اهواز

doi
10.22034/sbs.2021.161242
چکیده

مقدمه و هدف: اهداف سودمند تمرینات کراس‌فیت دوره کوتاه زمان اجرای آن است، که باعث دستاوردهای سلامتی بیشتری نسبت به تمرینات سنتی برای بیماران دیابت نوع 2 می‌شود. هدف تحقیق حاضر تعیین  اثر یک دوره تمرینات کراس‌فیت بر سطح سرمی فتوئین B و پروفایل لیپیدی در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 بود.مواد و روش‌ها: در تحقیق نیمه تجربی حاضر 30 زن مبتلا به دیابت نوع 2 به طور تصادفی به دو گروه کراس‌فیت (سن: 3.93±40.75 سال؛ شاخص توده بدن: 2.31±29.49 کیلوگرم بر مترمربع؛ قندخون ناشتا 6.20±168.67 میلی‌گرم بر دسی­ لیتر) و کنترل (سن: 3.11±41.55 سال؛ شاخص توده بدن: 2.45±30.55 کیلوگرم بر مترمربع؛ قندخون ناشتا 6.25±164.46 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) تقسیم شدند. تمرینات کراس‌فیت (شدت تمرین در 4 هفته اول با 75-70 درصد ضربان قلب ذخیره و از هفته 8-5 با 80-75 درصد ضربان قلب ذخیره) به صورت یک روز در میان (سه جلسه در هفته، هر جلسه تمرین شامل 6-3 ایستگاه تمرینی کراس‌فیت بود. حرکات مورد استفاده در این ایستگاه‌ها از حرکات چند مفصلی و فول­ بادی بودند) و به مدت هشت هفته انجام شد. نمونه‌گیری خون به صورت ناشتا و 48 ساعت قبل و پس از مداخله تمرین اندازه‌گیری شد. شدت تمرینات به وسیله‌ ضربان قلب کنترل شد. مقایسه درون­ گروهی از آزمون تی­ وابسته و مقایسه بین­ گروهی از آزمون تحلیل کوواریانس، با سطح معنی‌داری 0.05≥P < span lang="FA"> با استفاده از نرم­ افزار SPSS انجام شد. یافته‌ها: پس از هشت هفته تمرین کراس‌فیت کاهش معنی‌داری در سطح فتوئین B سرمی (0.036=P < span lang="FA">)، کلسترول تام (0.001>P < span lang="FA">)، لیپوپروتئین کم­ چگال (0.001>P < span lang="FA">) و افزایش معنی‌داری در لیپوپروتئین پرچگال (0.001>P < /span>) گروه تمرین نسبت به گروه کنترل مشاهده شد. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج می‌توان گفت که کاهش فتوئین B به عنوان یک بیومارکر مرتبط با دیس لیپیدمی در ارتباط با بهبود پروفایل لیپیدی ناشی از سازگاری به تمرینات کراس‌فیت می‌باشد.