بررسی اثر تغییرات سطوح آنزیمهای کبدی و افسردگی در زنان معتاد به متامفتامین پس از یک دوره تمرینات هوازی در مرحله ترک
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22034/sbs.2021.161243چکیده
مقدمه و هدف: امروزه اعتیاد به موادمخدر یکی از مهمترین معضلات است و شیوع مصرف مواد در اقشار مختلف جامعه افزایش یافته و سرعت این معضل در زنان به طور قابل توجهی بروز میکند. ورزش میتواند گزینهای برای پیشگیری و درمان بالقوه برای اعتیاد به موادمخدر باشد. لذا، هدف از این پژوهش، تاثیر تمرین هوازی بر افسردگی و آنزیمهای کبدی در زنان معتاد به متامفتامین بود.مواد و روشها: در این مطالعه نیمه تجربی 30 زن معتاد 25-40 سال در دو گروه کنترل و تمرین قرار گرفتند. تمرینات با شدت 75-50 درصد VO2max طی شش هفته و سه جلسه در هفته انجام شد. این تمرینات شامل دویدن تناوبی و تمرینات کم برخورد (لوایمپکت) بود. جهت بررسی افسردگی آزمودنیها از پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ (GHQ) استفاده گردید. نمونههای خونی جهت اندازهگیری سطوح آلانینآمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتاتآمینوترانسفراز (AST)، 24 ساعت قبل از شروع تمرینات و 48 ساعت پس از آخرین جلسه جمعآوری شد. جهت تحلیل تغییرات برونگروهی از آزمون آنکووا و تفاوتهای درون گروهی و تحلیل نمرات پرسشنامه از آزمون T زوجی درسطح معناداری 0.05>P < span lang="AR-SA"> استفاده گردید.یافتهها: ورزش هوازی باعث کاهش معنادار ALT (P=0.04) نسبت به گروه کنترل شد. همچنین در مقادیر AST در گروه تمرین (P=0.52) و افسردگی (P=0.95) نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری مشاهده نشد.بحث و نتیجه گیری: اعتیاد به موادمخدر یک خطر جدی برای کبد و افسردگی میباشد و فعالیت ورزشی میتوانند بر پاسخ های آنزیمهای کبدی و افسردگی در همه افراد تاثیرگذار باشند و تا حد قابل قبولی آنها را مهار کنند.