بررسی تأثیر پاندمی کووید19 بر کارکردهای اجتماعی مکانهای سوم مطالعه موردی: کافههای شهر تبریز
نویسندگان
1 گروه معماری ،دانشکده هنر و معماری،دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران
2 گروه معماری ،دانشکده هنر و معماری،دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران
3 گروه معماری ،دانشکده هنر و معماری،دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران
4 گروه معماری ،دانشکده هنر و معماری،دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران
doi
10.22034/jsc.2021.284812.1465چکیده
مکانهای سوم به کمک ویژگیهای خود باعث ایجاد پایداری و افزایش تابآوری در شهرها میشوند. آنها در مواقع بحران قابلیت حمایتگری بالایی دارند و در پایداری اجتماعی جامعه اثرگذار هستند. زمانی که بحران به وجود آمده باعث ایجاد اختلال در نقش حمایتی مکان سوم شود پتانسیل کمکهای مردمی و اتحاد در مقابل بحران کاهش پیدا میکند. شیوع ویروس کووید19 نمونهای از این بحران است که با توجه به محدودیتهای اجباری همراه خود علاوه بر مشکلات سلامتی تحمیلشده بر یک جامعه میتواند باعث تضعیف پایداری اجتماعی شود. کافهها نمونهای ملموس از مکانهای سوم هستند که باهدف آسیبشناسی پاندمیکووید19 بر پایداری اجتماعی شکلگرفته بهواسطه آنها, در پژوهش حاضر به بررسی تأثیر پنج مؤلفه تضعیف اقتصاد، ترس از بیماری، کم شدن تعاملات اجتماعی، کم شدن حس مکان و کم شدن قابلیت دسترسی بر تضعیف پایداری اجتماعی به دلیل کووید19پرداخته شد. روش پژوهش توصیفی_تحلیلی و همبستگی است. پرسشنامه در طیف لیکرت طراحیشده و از نرمافزار و AMOSE و روش معادلات ساختاری تحلیل برای تحلیل دادهها استفادهشده است . تعداد نمونههای قابلاستفاده با توجه به فرمول کوکران و جدول مورگان 392 نمونه است. نتایج پژوهش نشان داد ترس از بیماری با اطمینان 99 درصد با ضریب استاندار 468/0 درصد بیشترین تأثیر را در کم شدن پایداری اجتماعی دارد. همچنین دو مؤلفه کم شدن تعاملات اجتماعی و کم شدن قابلیت دسترسی با اطمینان 95 درصد به ترتیب با ضریب استاندارد 160/0 و 056/0 درصد بعد از مؤلفه ترس از بیماری، بیشترین تأثیر مستقیم را در تضعیف پایداری اجتماعی شکلگرفته بهواسطه کافهها در شهر تبریز دارند. تأثیر مؤلفههای حس مکان با ضریب 236/0- بهواسطه تأثیر بر ترس از بیماری و اقتصاد با ضریب تأثیر 067/0 با تأثیر بر تعاملات اجتماعی بر پایداری اجتماعی شکلگرفته در کافهها بهصورت غیرمستقیم است.